Surah Yunus — Aya 16

Ma’anonin Kalmomin:

• "Mā talawtuhu": Ban karanta shi ba (Alkur’ani).
• "Wa lā adrākum bihī": Kuma ban sanar da ku shi ba, ban kuma isar muku da shi ba.
• "Labithtu fīkum ʿumuran": Na zauna a tsakaninku tsawon rayuwa (shekaru arba’in) kafin saukar da Alkur’ani.

Tafsirin Ayar:

Ya ke Manzo (tsira da aminci su tabbata a gare shi), ka ce wa mutanenka: “Da Allah ya so, da ban karanta muku wannan Alkur’ani ba, kuma da ban sanar da ku shi ba ta bakina. To, ku sani cewa wannan Alkur’ani daga Allah ne, ba daga gun kaina ba. Domin kuwa kun san cewa na zauna a tsakaninku tsawon shekaru arba’in kafin saukar da shi, ba na karanta wani littafi ba, kuma ba na rubutu ba, kuma ban taɓa neman wannan maganar ba. To, shin ba ku da hankali da tunani da za ku gane cewa wannan ba daga gun mutum ba ne, amma daga gun Allah ne? Domin mutumin da ya zauna tsawon wannan lokaci ba a san shi da ilimi ba, ba zai iya kawo irin wannan Alkur’ani mai ban mamaki ba, face da umarnin Allah da wahayinsa.”

Fa’idojin da ake samu daga ayar:

1. Tabbatar da cewa Alkur’ani wahayi ne daga Allah, ba maganar mutum ba, don haka wajibi ne a bi shi da girmama shi.
2. Nuna cewa Manzon Allah (tsira da aminci su tabbata a gare shi) ya kasance sananne a tsakanin mutanensa da gaskiya da amana, kafin annabci, wanda hakan ke kara tabbatar da gaskiyar manzancinsa.
3. Ƙarfafa tunani da nazari a cikin al’amuran addini, domin hankali yana kaiwa ga gane gaskiya da bambanta ta da ƙarya.
4. Ayar tana koyar da mu yadda za mu yi hujja da abin da mutane suka sani a cikin al’amuransu, domin a karkatar da su zuwa ga gaskiya.
5. Nuna cewa saukar da Alkur’ani ya zo da rahama da shiriya ga dukan al’umma, kuma shi ne mafi girman ni’imar da Allah ya yi wa ’yan Adam.