Surja El-Fil — Ajet 4

Kuptimi i fjalëve:

• تَرْمِيهِم: I gjuan ata (shpendët i gjuanin ushtarët e Abrahas).
• بِحِجَارَةٍ: Me gurë.
• مِن سِجِّيلٍ: Prej balte të pjekur (si tulla), e fortë dhe e ngurtësuar.

Tefsiri i ajetit:

Zoti i Madhërishëm dërgoi mbi ta (ushtrinë e Abrahas) shpendë të panjohur, të cilët vinin në tufa të njëpasnjëshme, dhe ata i gjuanin me gurë prej balte të pjekur në zjarr, siç janë tullat e forta. Këta gurë ishin të vegjël, por me fuqi shkatërruese, dhe binin mbi ta me urdhër të Zotit, duke i shkatërruar ata pa mundur t'i shmangnin. Ky ishte një ndëshkim hyjnor i papritur, që tregon se Zoti i mbron shtëpinë e Tij të shenjtë (Qaben) nga çdo agresor, edhe nëse ai ka ushtri të fuqishme dhe elefantë të mëdhenj.

Përfitimet nga ajeti:

• Zoti është Mbrojtësi i vërtetë i besimtarëve dhe i vendeve të shenjta, dhe Ai i shkatërron armiqtë e Tij në mënyra që njerëzit as nuk i imagjinojnë.
• Fuqia e Zotit është absolute; Ai mund ta mposhtë çdo fuqi tokësore me mjete të thjeshta, siç janë zogjtë dhe gurët, për t'i mësuar njerëzit se krenaria dhe arroganca çojnë në shkatërrim.
• Ky ajet na mëson se besimtari duhet t'i mbështetet vetëm Zotit dhe të mos ketë frikë nga armiqtë, sado të fortë qofshin, sepse ndihma e Zotit është afër për ata që e meritojnë.
• Ngjarja e "Fil" është një shenjë e qartë e mrekullive të Zotit dhe një dëshmi e vërtetësisë së fesë islame, duke i ftuar njerëzit të reflektojnë mbi fuqinë e Krijuesit dhe të largohen nga mendjemadhësia.