Surat Al-Kautsar — Ayat 3

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• شانِئَكَ (syaani'aka): wong kang sengit marang kowe, yaiku wong kang gething marang Panjenengané Nabi Muhammad lan marang apa kang digawa déning Panjenengané awujud pituduh lan pepadhang.
• الأَبْتَرُ (al-abtar): kang pedhot, kang kenthel tanpa tutug, kang ilang kabèh kabegjane, ora ana bekas lan ora ana sebutan kang becik.

2) Katrangané ayat:

Allah SWT paring pangandikan marang Nabi Muhammad SAW, yèn saben wong kang sengit lan gething marang Panjenengané, sarta gething marang pituduh lan pepadhang kang digawa déning Panjenengané, mula wong iku dhéwé kang bakal pedhot saka kabèh kabecikan. Ora mung pedhot turuné, nanging luwih saka iku: pedhot saka kabèh kabegjan, ilang bekasé, lan ora ana kang nyebut jenengé kajaba kanthi cara kang ala. Dadi, sapa waé kang mbendoni lan nglawan dakwahé Nabi, mula karugian lan kapitunan iku bakal bali marang dhèwèké dhéwé, dudu marang Nabi lan dudu marang agama kang digawa. Kosok baliné, Nabi Muhammad SAW lan para pangikuté bakal tansah kasebut kanthi becik lan tansah pikantuk berkah saka Allah SWT.

3) Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulang yèn sengit marang wong kang becik lan marang bebener iku dadi jalarané kapitunan lan kacilakan kanggo awake dhéwé.
• Ngelakoni dakwah lan nyebaraké kabecikan iku ora kena wedi marang cacad lan pangremehané wong liya, amarga Allah SWT dhéwé kang bakal njaga lan ngangkat drajate wong kang bener.
• Wong kang tansah sengit lan nglawan marang bebener bakal kelangan kabèh kabegjan, ora mung ing donya nanging uga ing akherat.
• Ayat iki nuwuhaké rasa tentrem ing ati, amarga saben panganiaya lan pangremehan marang wong mukmin bakal ana piwalesé saka Allah SWT.
• Kita dijak supaya tansah nyenengi lan nresnani Nabi Muhammad SAW lan ajarané, amarga katresnan marang Panjenengané iku dadi tandha katresnan marang Allah SWT lan dadi dalan tumuju kabegjan kang langgeng.