Surja Hud — Ajet 30

Kuptimet e fjalëve:

• "مَن يَنصُرُنِي مِنَ اللَّهِ": Kush do të më mbrojë mua nga dënimi i Allahut?
• "إِن طَرَدتُّهُمْ": Nëse i përzë ata (besimtarët e varfër) për shkak të besimit të tyre.
• "أَفَلَا تَذَكَّرُونَ": A nuk mendoni e reflektoni, që të kuptoni pasojën e veprimit tuaj?

Tefsiri i Ajetit:

O populli im! Nëse unë do t'i përzë besimtarët e sinqertë nga unë, vetëm sepse ju i urreni ata për shkak të fesë së tyre, atëherë kush do të më mbronte mua nga dënimi i Allahut? Kush do të ndërhynte për mua para Tij, nëse Ai do të më dënonte për këtë vepër të padrejtë? A nuk po mendoni e arsyetoni, që të kuptoni se përzënia e tyre është e padrejtë dhe e dëmshme për ju, dhe se ajo që është më e dobishme dhe më e mira për ju është t'i pranoni ata dhe t'i lini të qetë? A nuk po e kuptoni se unë nuk mund t'i përzë ata, sepse kjo do të ishte kundërshti ndaj urdhrit të Allahut dhe do të më sillte dënimin e Tij?

Përfitimet nga Ajeti:

• Thirrësi në rrugën e Allahut duhet të jetë i palëkundur në parimet e tij dhe të mos i nënshtrohet presionit të shoqërisë, edhe nëse kjo i kushton atij popullin e tij.
• Besimtarët e sinqertë, edhe nëse janë të varfër dhe të dobët, kanë vlerë të madhe tek Allahu, dhe përzënia e tyre është mëkat i rëndë.
• Mendimi dhe reflektimi (tefekkuri) është çelësi për të dalluar të vërtetën nga e pavërteta dhe për të zgjedhur atë që është më e dobishme në këtë botë dhe në botën tjetër.
• Frika nga Allahu duhet të jetë më e fortë se frika nga njerëzit; pejgamberi nuk kishte frikë nga zemërimi i popullit të tij, por kishte frikë nga dënimi i Allahut.
• Drejtësia dhe mosdiskriminimi ndaj njerëzve për shkak të gjendjes së tyre materiale ose shoqërore është parim themelor në Islam, sepse vlera e njeriut tek Allahu është me takva (devotshmëri), jo me pasuri apo pozitë.