Surah Hud — Talata 30

Siya ay nagbadya: “o aking pamayanan! Sabihin ninyo sa akin, kung ako ay mayroong maliwanag na katibayan mula sa aking Panginoon, at isang Habag (pagka-Propeta, atbp.) ang dumatal sa akin mula sa Kanya, datapuwa’t ang gayong (Habag) ay nakukubli sa inyong paningin. Kayo ba ay pipilitin namin na tanggapin ito (ang Islam) kung kayo ay may matinding pagkapoot dito

At, o aking pamayanan! Hindi ako nanghihingi sa inyo ng gantimpala hinggil dito, ang aking pabuya ay wala ng iba maliban lamang na mula kay Allah. Hindi ko itataboy ang mga sumasampalataya. Katotohanang makakatipan nila ang kanilang Panginoon, datapuwa’t aking napagmamalas na kayo ay mga hangal na tao

At ako ay hindi nagsasabi sa inyo na nasa akin ang mga kayamanan ni Allah, at gayundin naman ay aking nababatid ang Ghaib (mga bagay na nakalingid); at hindi ko rin sinasabi na ako ay isang anghel, at hindi ko rin sinasabi na ang inyong mga minamaliit ay hindi pagkakalooban ni Allah ng biyaya. Nababatid ni Allah ang nasa loob ng kanilang sarili (kung tungkol sa pananalig, atbp.). Kung magkakagayon, ako ay katiyakang mapapabilang sa Zalimun (mga buhong, buktot, mapang- api, makasalanan, atbp.).”

Sila ay nagsabi: “o Noe! Ikaw ay nakipagtalo sa amin at labis mong pinahaba ang pakikipagtalo mo sa amin, ngayon na, dalhin mo sa amin ang iyong ipinananakot, kung ikaw ay nagsasabi ng katotohanan.”