Surja Hud — Ajet 31

Kuptimi i fjalëve:

• خَزَائِنُ اللَّهِ: Thesaret e Allahut, burimet e begative dhe furnizimit.
• الْغَيْبَ: E fshehta, gjërat që nuk i di askush përveç Allahut.
• تَزْدَرِي أَعْيُنُكُمْ: Që i nënçmojnë sytë tuaj dhe i konsiderojnë të vegjël.
• لَن يُؤْتِيَهُمُ اللَّهُ خَيْرًا: Allahu nuk do t'u japë atyre asnjë të mirë (sipas pretendimit të tyre të rremë).

Tefsiri i Ajetit:

O populli im! Unë nuk po ju them se i kam në dorë thesaret e Allahut, që t'ju jap prej tyre çfarë të dëshironi, as nuk po pretendoj se e di të fshehtën që t'ju lajmëroj për atë që kërkonit. Unë gjithashtu nuk po them se jam engjëll nga engjëjt e Allahut, por unë jam njeri si ju, që më është dërguar shpallja. Dhe unë nuk po them për ata besimtarë të varfër që sytë tuaj i nënçmojnë dhe i përçmojnë, duke thënë se Allahu nuk do t'u japë atyre kurrë të mirë – as iman, as udhëzim, as shpërblim – sepse unë nuk e di gjendjen e tyre të brendshme. Allahu i Lartësuar e di më së miri atë që fshihet në zemrat e tyre dhe Ai do t'i shpërblejë ata sipas qëllimeve dhe veprave të tyre. Nëse unë do t'i përbuzja ata ose do të thosha atë që thoni ju, atëherë unë do të isha një nga të padrejtët që meritojnë dënimin e Allahut.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Pastërtia e thirrjes profetike: Profeti Nuh a.s. na mëson se thirrësi i vërtetë nuk i bën premtime të rreme njerëzve, por u flet me sinqeritet dhe thjeshtësi, duke mos pretenduar atë që nuk është.
2. Mosnënçmimi i besimtarëve të varfër: Ky ajet na mëson se vlera e njeriut tek Allahu nuk matet me pasurinë apo pozitën, por me devotshmërinë dhe sinqeritetin e zemrës. Nënçmimi i të tjerëve është nga sjelljet e injorantëve.
3. Lënia e dijes së të fshehtës vetëm për Allahun: Askush nga krijesat, qoftë edhe profet, nuk e di të fshehtën, sepse kjo është vetëm e Allahut. Kjo na mëson përulësinë dhe mospretendimin e dijes që nuk e kemi.
4. Drejtësia në gjykim: Njeriu duhet të jetë i drejtë në vlerësimet e tij dhe të mos i gjykojë njerëzit sipas pamjes së jashtme, sepse Allahu i di zemrat dhe qëllimet.
5. Mbrojtja e të dobëtve: Islami na urdhëron t'i mbrojmë dhe respektojmë të dobëtit dhe të varfrit, dhe na ndalon t'i përçmojmë ata, sepse tek Allahu ata mund të jenë më të dashur se ata që kanë pasuri e pushtet.