سوره هود — آیه 30

معانی کلمات:

• «یَنصُرُنِی»: مرا یاری میکند، از من دفاع مینماید.
• «طَرَدتُّهُم»: آنان را برانم، اخراجشان کنم.
• «تَذَکَّرُونَ»: پند میگیرید، متذکّر میشوید و درست میاندیشید.

تفسیر آیه:

ای قوم من! اگر من این مؤمنان را به خاطر ایمانشان از خود برانم و طردشان کنم، چه کسی مرا در برابر عذاب خدا یاری خواهد کرد و از مجازات او جلوگیری خواهد نمود؟ آیا این کارِ نادرست و ستمگرانه، خشم خدا را برنمیانگیزد و مرا در برابر او بیکس و بییاور نمیگذارد؟ آیا نمیاندیشید و پند نمیگیرید که طرد مؤمنان نه تنها برای شما سودی ندارد، بلکه مایهی هلاکت و نابودی خودتان نیز خواهد بود؟ پس به راه صواب بازگردید و آنچه را که برایتان اصلح و بهتر است برگزینید، نه آنچه را که از روی جهل و کبر میخواهید.

فواید و پیامهای آیه:

• ایمان و تقوا معیار کرامت انسانهاست، نه ثروت، مقام یا قبیله؛ بنابراین هرگز نباید مؤمنان را به دلیل فقر یا موقعیت اجتماعی پایین تحقیر کرد یا از خود راند.
• پیامبران و مبلّغان دین، هرگز برای جلب رضایت مردم یا اشراف، حق را قربانی نمیکنند و از مؤمنان مخلص دست نمیکشند.
• انسان عاقل باید عاقبتاندیش باشد و بداند که هیچکس نمیتواند او را از مجازات الهی محافظت کند؛ پس نباید با اعمال ناروا، خشم خدا را خریدار شود.
• دعوت به تفکر و پندگیری، از مهمترین روشهای تربیتی قرآن است؛ چرا که ایمانِ آگاهانه، پایدارتر از ایمانِ کورکورانه است.
• حمایت و پشتیبانی از مؤمنان مستضعف، نشانهی صداقت در ایمان و سبب نصرت الهی است، و طرد آنان، زمینهساز خواری و نابودی است.