Sura Hud — Werset 46

Znaczenie słów:

• Laysa min ahlik – nie należy do twojej rodziny w sensie religijnym i duchowym, mimo pokrewieństwa krwi.
• ʿAmalun ghayru ṣāliḥ – czyn niegodziwy, zepsuty, który oddala od Boga.
• Mā laysa laka bihi ʿilm – to, czego nie obejmuje twoja wiedza i czego nie powinieneś się domagać.
• Aʿiẓuka – udzielam ci napomnienia i przestrogi.

Tafsir (wyjaśnienie) wersetu:

Bóg Wszechmogący zwrócił się do swojego proroka Noego (niech będzie z nim pokój) słowami, które miały skorygować jego prośbę dotyczącą syna, który utonął podczas potopu. Bóg wyjaśnił, że syn Noego – mimo że był jego dzieckiem z krwi i kości – nie należał do jego rodziny w znaczeniu duchowym, ponieważ odrzucił wiarę i pozostał przy swoim bałwochwalstwie. Więź religijna jest bowiem silniejsza i ważniejsza niż więź krwi.

Następnie Bóg określił postępowanie syna Noego jako „czyn niegodziwy” – to znaczy, że jego życie i wybory były sprzeczne z tym, co prawe i dobre. Nie chodziło tu o pojedynczy błąd, lecz o całą postawę odrzucenia prawdy i trwania w niewierze.

Bóg zabronił Noemu prosić o rzeczy, których on nie zna i które nie są zgodne z Bożą mądrością. Noe nie wiedział, co kryje się w sercu jego syna i jakie są ukryte wyroki Boga. Dlatego Bóg napomniał go, aby nie był wśród tych, którzy pytają o sprawy przekraczające ich wiedzę i którzy nie rozumieją głębi Bożego postanowienia.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Wierność Bogu jest ważniejsza niż więzy krwi – prawdziwa rodzina to ci, którzy dzielą z nami wiarę i prawość, a nie tylko ci, którzy są z nami spokrewnieni.
2. Pokora wobec wiedzy Boga – człowiek powinien uznać ograniczenia swojej wiedzy i nie upierać się przy prośbach, które mogą być sprzeczne z mądrością Bożą.
3. Ochrona proroków przed błędem – Bóg koryguje swoich wybrańców z miłością i troską, aby ich nauczyć doskonałej adab (etykiety) względem Stwórcy.
4. Zaufanie do Bożego wyroku – nawet gdy coś wydaje się nam trudne do zaakceptowania, musimy pamiętać, że Bóg wie lepiej, co jest dla nas dobre, a co szkodliwe.
5. Unikanie pochopnych próśb – islam uczy, abyśmy w modlitwie prosili Boga o dobro, ale z pokorą i świadomością, że Jego decyzja jest zawsze najlepsza.