Surja Hud — Ajet 46

Kuptimet e fjalëve:

• “Nuk është nga familja jote”: Nuk është nga ata që të premtova t’i shpëtoj, sepse ai nuk ishte besimtar.
• “Punë e keqe”: Kërkesa e tij (Nuhit) për shpëtimin e të birit ishte vepër e papërshtatshme, sepse djali i tij ishte jobesimtar.
• “Të këshilloj”: Të tërheq vërejtjen dhe të paralajmëroj.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar iu përgjigj Nuhit a.s. duke i thënë: “O Nuh, ai (djali yt) nuk është nga familja jote që të premtova shpëtimin, sepse familja në kuptimin e vërtetë janë besimtarët, jo ata që janë jobesimtarë edhe nëse janë nga gjaku yt. Ai ishte njeri që bënte vepra të këqija dhe mohonte Zotin, prandaj mos më kërko atë që nuk e di se çfarë përmban e mira në të. Unë po të këshilloj që të mos bëhesh nga ata që kërkojnë gjëra jashtë dijes së tyre dhe urtësisë së Zotit, sepse kjo nuk të hijeshohet ty si pejgamber i zgjedhur.”

Kjo ngjarje tregon se Nuhu a.s., nga mëshira e tij atërore, kërkoi shpëtimin e të birit, por Allahu i bëri me dije se ai ishte jobesimtar dhe se shpëtimi është vetëm për besimtarët. Kështu, Nuhu u pendua dhe iu drejtua Zotit me lutje, duke kërkuar falje për atë që kishte kërkuar pa dije të plotë.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Familja e vërtetë në Islam janë besimtarët; lidhja e fesë është më e fortë se lidhja e gjakut kur bëhet fjalë për shpëtimin në jetën tjetër.
2. Njeriu duhet t’i nënshtrohet urtësisë së Allahut dhe të mos kërkojë gjëra që nuk i di pasojat e tyre, sepse Allahu di më mirë se çfarë është e mirë për robërit e Tij.
3. Edhe pejgamberët mund të gabojnë në gjykimet e tyre njerëzore, por ata korrigjohen nga Allahu, dhe kjo na mëson të jemi të përulur dhe të kërkojmë falje kur kuptojmë se kemi gabuar.
4. Dashuria për familjen nuk duhet të na shtyjë të mbështesim të padrejtën ose jobesimin, sepse e vërteta dhe drejtësia janë mbi çdo lidhje tjetër.
5. Kjo na bën të kuptojmë se Islami është fe e pastërtisë shpirtërore dhe e nënshtrimit të plotë ndaj vullnetit të Allahut, gjë që sjell qetësi dhe lumturi të vërtetë në zemër.