Surja Hud — Ajet 64

Kuptimet e fjalëve:

• Naketullah: Devja e Allahut, e cila ishte mrekulli nga ana e Tij.
• Ajeh: Shenjë dhe provë e qartë.
• Fadheruha: Lëreni atë të lirë.
• Te'kul: Të kullosë dhe të hajë.
• Bisuu': Me ndonjë të keqe, si p.sh. therja ose lëndimi.
• Adhabun karib: Dënim i afërt, që vjen shpejt.

Tefsiri i Ajetit:

O populli im! Kjo deve e Allahut është për ju një shenjë e madhe dhe provë e qartë për vërtetësinë e thirrjes sime. Ata i kishin kërkuar Salihit a.s. që të nxirrte nga shkëmbi një deve si mrekulli, dhe Allahu ia plotësoi kërkesën. Prandaj, lëreni atë të lirë të kullosë në tokën e Allahut, sepse ushqimi i saj nuk është përgjegjësi juaj. Mos i bëni asnjë të keqe, mos e lëndoni dhe mos e therni, sepse nëse e bëni këtë, do t'ju zërë dënimi i afërt nga Allahu, i cili do të vijë shumë shpejt pas veprës suaj të keqe – brenda tri ditëve.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Mrekullitë e pejgamberëve vijnë me urdhër të Allahut dhe janë provë e qartë për njerëzit që të besojnë.
2. Njeriu duhet t'i respektojë shenjat e Allahut dhe të mos i shkelë ato, sepse çdo shkelje e kufijve të Tij sjell pasoja të rënda.
3. Dënimi i Allahut mund të jetë i afërt për ata që i kundërshtojnë të dërguarit e Tij, prandaj njeriu duhet të nxitojë në pendim para se të vijë dënimi.
4. Mëshira e Allahut ndaj krijesave të Tij është e madhe, sepse Ai nuk i ngarkon njerëzit me ushqimin e kafshëve që i ka krijuar Ai, por siguron jetesën e tyre.
5. Kjo ngjarje na mëson se durimi i pejgamberëve dhe këshillat e tyre ndaj popullit janë shembull për ne, që të jemi të durueshëm në thirrjen tonë për në rrugën e Allahut.