سورت هود — آیت 94

د کلمو معناګانې:

• الصَّيْحَةُ: سخته غږ یا چیغه، چې له پورته څخه راغله او د هلاکت سبب شوه.
• جَاثِمِينَ: په ځمکه پروت، بې حرکته، مړه شوي.

تفسیر:

کله چې زموږ امر د شعيب د قوم د هلاکت لپاره راغی، موږ شعيب او هغه کسان چې له هغه سره يې ايمان راوړی و، د خپل رحمت په وجه له عذابه وژغورل. خو هغه کسان چې ظلم يې کړی و، يوې سخته چیغې ونيول — دا چیغه دومره سخته وه چې د هغوی روحونه يې له جسدونو وويستل، او دوی سهار په خپلو کورونو کې مړه او بې حرکته پر ځمکه پروت وو، لکه چې له کوره بهر نه وو تللي. دوی داسې مړه شول چې مخونه يې په خاورو ولاړل او هيڅ حرکت يې نه درلود. دا عذاب د هغوی د ظلم او د حق د رد کولو نتيجه وه، ځکه چې دوی د شعيب عليه السلام پر دعوت يې غاړه نه وه ايښې.

فايدې:

• د الله رحمت د هغو کسانو لپاره دی چې ايمان راوړي او له نبيانو سره ملګري کېږي، حتی که دوی په اقليت کې وي — الله به يې تل وژغوري.
• ظلم او سرکشي هيڅکله بې سزا نه پاتې کېږي؛ د الله عذاب کېدای شي ناڅاپه راشي، لکه د شعيب د قوم په څېر چې په يوه شپه کې له منځه لاړل.
• د نجات سبب ايمان او د نبيانو اطاعت دی، نه د دوی شمېر يا قوت؛ نو مسلمانان بايد تل د حق پر لاره ولاړ وي او له ظلمه ډډه وکړي.
• دا پېښه موږ ته دا درس راکوي چې د الله رحمت د عذاب نه مخکې تل د توبې دروازه خلاصه ده، خو کله چې عذاب راشي، بيا هيڅ څوک نه شي ژغورلی.