Худ сүрәсе — Аять 94

Кайбер сүзләрнең мәгънәләре:

• «Әмрүнә» — Безнең әмер, ягъни һәлак итү турындагы боерык.
• «Нәҗҗәйнә» — коткардык, котылыш бирдек.
• «Ахәзәт» — эләктерде, тотты.
• «Әс-сәйхәтү» — каты аваз, кычкыру (Җәбраил галәйһиссәламнең кычкыруы).
• «Җәсимин» — йөзтүбән егылган, терелмәслек итеп үлгән, хәрәкәтсез гәүдәләр.

Аять тәфсире:

Шүгәйб галәйһиссәламнең кавеменә ґәзаб килү вакыты җиткәч, Безнең әмеребез буенча һәлакәт килде. Әмма Без үзебездән булган рәхмәтебез белән Шүгәйбне һәм аның белән бергә иман китергәннәрне коткардык. Аларга һичнинди зарар тимәде. Ә залимнәргә, ягъни Аллаһыга ширек керткәннәргә һәм Бәйкәләнәргә, Җәбраил галәйһиссәламнең бер генә кычкыруы — каты авазы иреште. Бу аваз аларның йөрәкләрен өзеп, җаннарын чыгарды. Алар шунда ук үлделәр һәм үз йортларында йөзтүбән егылган, хәрәкәтсез гәүдәләр булып калдылар. Аларның берсе дә тере калмады, барысы да һәлак булды. Бу — Аллаһының рәсүлен ялганчыга санаучыларга карата ґәзабының ни дәрәҗәдә каты булуын күрсәтә.

Аятьтән алынган файдалар:

1. Аллаһы Тәгалә үз рәсүлләрен һәм аларга ияргән мөэминнәрне һәрвакыт саклый, аларны һәлакәттән коткара. Бу — мөэминнәргә зур юаныч һәм ышаныч бирә.
2. Аллаһының рәхмәте — мөэминнәрнең котолышының сәбәбе. Котолыш кешенең гамәлләре белән түгел, ә Аллаһының рәхмәте белән була.
3. Залимнәрнең ґәзабы килгәндә, аларга бернинди дә ярдәм итүче булмый. Аларның көче, малы, дәрәҗәсе аларны Аллаһы ґәзабыннан коткара алмый.
4. Аллаһының ґәзабы бик тиз һәм көтелмәгән рәвештә килергә мөмкин. Шуңа күрә һәркем гөнаһлардан тәүбә итеп, Аллаһыга таба борылырга ашыгырга тиеш.
5. Пәйгамбәрләрнең дәгъватын кабул итү — котылу юлы, ә аны кире кагу — һәлакәткә илтә торган сәбәп.