Hud surasi — Oyat 94

Kalimalarning ma'nolari:

• الصَّيْحَةُ: dahshatli, halokatli ovoz (Jabroil alayhissalomning qichqirig‘i).
• جَاثِمِينَ: yuzlari bilan yerga qulab, harakatsiz, o‘lik holda yotuvchilar.

Tafsir:

Qachonki, Alloh taoloning Shu'ayb alayhissalom qavmini halok etish haqidagi amri keldi, U zot o‘z payg‘ambari Shu'aybni va u bilan birga iymon keltirgan mo‘minlarni O‘zining rahmati ila najotga chiqardi. Ammo zulm qilgan, kufr va gunohlarda davom etgan kofirlarni esa dahshatli bir qichqiriq (azob ovozi) qamrab oldi. Bu ovoz ularning jonlarini uzib, barchasini birday halok qildi. Ertalab bo‘lganda ular o‘z uylarida yuzlari bilan yerga qulagan, tizza bilan turgan, jonsiz holda qotib qolgan edilar. Ular na jonlari bor edi, na harakat qila olardilar — butunlay o‘lik holatda edilar.

Foydalar:

• Alloh taoloning rahmati mo‘minlarga eng katta najot omilidir. Shu'ayb alayhissalom va uning izdoshlari azobdan faqat Allohning rahmati tufayli qutuldilar. Bu mo‘minlarga Allohning rahmatiga umid bog‘lash va Unga tavakkal qilishni o‘rgatadi.
• Zulm va kufrning oqibati halokatdir. Qavmning azobi ularning gunohlari tufayli keldi, bu esa har bir insonni zulmdan qaytishga va to‘g‘ri yo‘lga yurishga chorlaydi.
• Payg‘ambarlarning da'vatiga ijobiy javob berish — najot yo‘lidir. Shu'ayb alayhissalomga iymon keltirganlar azobdan omon qolganlari kabi, bugun ham Rasululloh sollallohu alayhi vasallamning yo‘lidan boruvchilar dunyo va oxiratda najot topadilar.
• Azobning kelishi to‘satdan va qattiq bo‘lishi mumkin, shuning uchun inson doimo tavba va istig‘for bilan band bo‘lishi, Allohning amridan g‘ofil qolmasligi kerak.