Hud surəsi — Ayə 94

Kəlmələrin mənaları:

• Əmruna – əzab əmrimiz, hökmümüz.
• Nəcceyna – xilas etdik, qurtardıq.
• Birahmətin minna – Öz mərhəmətimizlə, lütfümüzlə.
• Əxəzət – yaxaladı, tutdu.
• Səyhə – (Cəbrailin) dəhşətli səsi, uca səs.
• Casimin – diz üstə düşüb qalmış, hərəkətsiz, ölü vəziyyətdə olanlar.

Təfsir:

Şüeyb peyğəmbərin qövmünə əzab əmrimiz gəldiyi zaman, Biz Öz mərhəmətimizlə Şüeybi və onunla birlikdə iman gətirənləri xilas etdik. Onlar o dəhşətli əzabdan qorunub nicat tapdılar. Zalımlara gəldikdə isə, onları elə bir uca səs yaxaladı ki, bu səs Cəbrailin (əleyhis-salam) onlara qarşı ucaltdığı dəhşətli bir səs idi. Bu səs onların canlarını bədənlərindən çıxartdı və onlar öz evlərində üzləri üstə düşüb, diz üstə qalmış ölü vəziyyətdə məhv oldular. Nə bir hərəkət edə bildilər, nə də bir fəryad qopara bildilər. Onların məskənləri onlar üçün məzara çevrildi.

Dəvət və ibrət dərsi:

Bu ayə bizə Allahın mərhəmətinin genişliyini və ədalətinin şiddətini göstərir. Allah Öz peyğəmbərlərini və möminləri heç vaxt zəlil etməz, onları ən çətin anlarda belə qoruyur. Şüeyb peyğəmbər və onun yanındakı möminlər az idilər, lakin Allah onlara rəhm etdi və xilas etdi. Zalımlar isə güclü və çox olsalar da, Allahın əzabı gələndə heç bir şey onları qoruya bilmədi. Bu, bizə öyrədir ki, haqq yolda az olsaq da, Allahın rəhməti bizimlədir. Zalımlıqdan, haqsızlıqdan uzaq durmalı, həmişə Allahın əmrinə tabe olmalıyıq. Çünki Allahın əzabı gələndə heç kəs onu dəf edə bilməz. Möminlər isə hər zaman Allahın mərhəmətinə ümid bəsləyərək, Ona sığınmalı və itaət etməlidirlər. Bu, həm qorxu, həm də ümid dolu bir dərsdir: qorxu – zalımlar üçün, ümid – möminlər üçün.