Аль-Масад сүрәсе — Аять 2

Сүзләрнең мәгънәләре:

• مَا أَغْنَى — «мә» нәфи (юклык) кирәклеге; ягъни: һичнәрсә дә файда бирмәде.
• مَالُهُ — аның мал-мөлкәте.
• وَمَا كَسَبَ — һәм ул эшләп тапкан нәрсәләре (балалары, дөнья байлыгы, уңышлары).

Аять тәфсире:

Әбү Ләһәбнең малы һәм балалары, ул эшләп тапкан дөньяви байлыклары аңа һичнинди файда китермәде. Алар аның кулыннан Аллаһ ґәзабын кире кайтара алмадылар, аңа рәхмәт тә китермәделәр. Ул мал-мөлкәтенә һәм балаларына ышанып, Пәйгамбәргә (с.г.в.) каршы чыкты, ләкин бу дөнья байлыклары ахыр чиктә аны Аллаһ ґәзабыннан коткара алмады. Аның малы да, балалары да, казанышлары да — барысы да аның өчен һәлакәт чыганагы булды, чөнки алар аны тәкәбберлеккә һәм имансызлыкка этәрде.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

• Мал-мөлкәт һәм балалар — Аллаһ ґәзабыннан коткара алмый торган үтәли торган дөнья байлыклары гына. Кеше аларга ышанып, Аллаһны онытмаска тиеш.
• Дөньядагы байлык һәм уңышлар — сынау чарасы, алар кешене тәкәбберләндереп, хак юлдан чыгарырга мөмкин. Чын бәхет — Аллаһка тәүбә итеп, Аның ризалыгын эзләүдә.
• Кеше үзенең казанышлары белән мактанырга түгел, ә аларны Аллаһ юлында файдаланырга тиеш. Дөнья малы вакытлыча гына, ә ахирәт мәңгелек.