Surat Al-Lahab — Ayat 2

1. Tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• مَا أَغْنَىٰ: Ora ana gunane / ora bisa nyegah.
• مَالُهُ: Bandhane.
• وَمَا كَسَبَ: Lan apa sing wis dikasilake (anak-turune lan panggaotane).

1. Tafsir ayat:

Ing ayat iki, Allah SWT nerangake kahanane Abu Lahab sing wis mesthi nampa siksa. Bandha donya sing akeh banget lan anak-turune sing dadi kebanggaane, kabeh iku ora bisa menehi manfaat sethithik wae. Ora bisa nyegah utawa nolak siksa Allah sing bakal tumiba marang dheweke. Bandha lan kasugihan sing diklumpukake saklawase urip, sarta kabeh usaha lan panggaotan sing wis ditindakake, ora bisa ngluwari dheweke saka azab. Ora bisa nuwuhake rahmat utawa ngilangake siksa. Kabeh iku ora ana gunane nalika wis tekan wektune Allah paring piwales.

1. Faedah sing bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake awake dhewe yen bandha donya lan anak-turune iku dudu jaminan kanggo slamet saka siksa Allah.
• Kasugihan lan panggaotan sing akeh ora bakal bisa nyegah utawa nolak azab yen Allah wis netepake.
• Dadi wong Islam kudu ngerti yen sing paling penting yaiku iman lan amal saleh, dudu mung ngumpulake bandha donya.
• Ayat iki uga nuduhake yen kabeh sing ana ing donya iki mung sementara lan ora bisa dadi andalan sejati.
• Kanthi mangerteni iki, kita dadi luwih semangat ngupaya bekal kanggo akhirat, amarga mung amal saleh sing bisa nulungi kita ing ngarsane Allah.