Ан-Нас сүрәсе — Аять 3

Сүзләрнең мәгънәләре:

• Иләһ — гыйбадәт кылына торган, чын мәгъбүд, Аллаһы Тәгаләнең махсус сыйфаты. Бу сүз "мәгъбүд" (гыйбадәт кылына торган) мәгънәсендә, ә "Рабб" сыйфатын ачыклаучы өстәмә аңлатма булып килә.
• ән-Нәс — кешеләр, бөтен кешелек дөньясы.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгаләнең "Раббән-Нәс" (кешеләрнең Раббысы) сыйфатыннан соң, "Иләһин-Нәс" (кешеләрнең Илаһы) дип ачыклау килә. Ягъни Ул — кешеләрне тәрбияләүче, идарә итүче Рабб гына түгел, бәлки Ул — гыйбадәт кылырга лаек булган бердәнбер чын Илаһ, чын мәгъбүд. Кешеләрнең йөрәкләре, гамәлләре, догалары һәм гыйбадәтләре тик Аңа гына юнәлдерелергә тиеш. Аңардан башка һәрнәрсәгә гыйбадәт кылу — ялгышлык һәм бозыклык. Ул — үзебезнең генә түгел, бөтен кешелек дөньясының да Илаһы. Бу сыйфат Аллаһының кешеләргә булган якынлыгын һәм аларның Аңа булган ихтыяҗын күрсәтә: кешеләрнең Раббысы гына түгел, ә аларның чын мәгъбүде дә Ул.

Гыйбрәтләр:

• Аллаһы Тәгалә — кешеләрнең бердәнбер чын Илаһы, Аңардан башка гыйбадәткә лаек һичкем юк. Бу безнең гыйбадәтебезне, догаларыбызны, өметләребезне тик Аңа гына юнәлдерергә өйрәтә.
• "Рабб" һәм "Илаһ" сыйфатларының бергә килүе — Аллаһының безне тәрбияләүче һәм гыйбадәт кылырга лаек булуы арасындагы бәйләнешне аңлата: Ул безне тәрбияләгән өчен, без Аңа гыйбадәт кылырга бурычлы.
• Бу аять безгә шикләнүдән, ширек (Аллаһка тиңдәш кушу) гөнаһыннан сакланырга һәм йөрәгебезне тик Аллаһыга гына багышларга өнди. Кеше үзенең Илаһын таныса, ул тормыштагы бөтен куркынычлардан, вәсвәсәләрдән ышаныч таба.