Сураи Йусуф Оят 31 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Чун афсунашонро шунид, наздашон кас фиристод ва маҷлисе тартиб дод…

Йусуф · 31/111

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Йусуф

فَلَمَّا سَمِعَتْ بِمَكْرِهِنَّ أَرْسَلَتْ إِلَيْهِنَّ وَأَعْتَدَتْ لَهُنَّ مُتَّكَأً وَآتَتْ كُلَّ وَاحِدَةٍ مِّنْهُنَّ سِكِّينًا وَقَالَتِ اخْرُجْ عَلَيْهِنَّ ۖ فَلَمَّا رَأَيْنَهُ أَكْبَرْنَهُ وَقَطَّعْنَ أَيْدِيَهُنَّ وَقُلْنَ حَاشَ لِلَّهِ مَا هَٰذَا بَشَرًا إِنْ هَٰذَا إِلَّا مَلَكٌ كَرِيمٌ ۝٣١

🔤 Transliteration

Falammaa sami`at bimak rihinna arsalat ilaihinna wa a`tadat lahunna muttaka anw wa aatat kulla waahidatim min hunna sikkeenanw wa qaala tikh ruj `alaihinna falammaa ra aynahooo akbarnahoo wa qatta`na aydiyahunna wa qulna haasha lillaahi maa haaza basharaa; in haazaaa illaa malakun kareem

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Чун афсунашонро шунид, наздашон кас фиристод ва маҷлисе тартиб дод ва ба ҳар як корде дод ва гуфт: «Берун ой, то туро бингаранд». Чун ӯро диданд, бузургаш шумурданд ва дасти хеш бибуриданд ва гуфтанд: «Маъозаллоҳ ин одами нест, ин фариштае бузургвор аст!»

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои душворфаҳм:

مَكْرِهِنَّ — макру ҳилаи онҳо, яъне ғайбат ва сухани бади онҳо дар бораи зани Азиз.
أَعْتَدَتْ — омода кард, муҳайё сохт.
مُتَّكَأً — ҷои такя кардан, болиштҳо ва фарше, ки ба он такя мекунанд.
سِكِّينًا — корд.
أَكْبَرْنَهُ — ӯро бузург доштанд, аз дидани ӯ ба ҳайрат афтоданд.
حَاشَ لِلَّهِ — калимаест барои пок доштани Худо аз ҳар камбуде; маънояш «Худо пок аст».
بَشَرًا — инсон, одамизод.

Тафсири оят:

Вақте зани Азиз шунид, ки занони шаҳр дар бораи ӯ ғайбат мекунанд ва ӯро мазаммат менамоянд, ба сӯи онҳо касе фиристод ва онҳоро ба хонаи худ даъват кард. Вай барои онҳо ҷои нишаст ва такягоҳе омода сохт ва ба ҳар яке аз онҳо корде дод, то ки ғизо бурида хӯранд. Сипас ба Юсуф (алайҳис-салом) гуфт: «Ба сӯи онҳо берун ой». Ҳангоме ки занон Юсуфро диданд, ӯро бузург доштанд ва аз ҳусну ҷамоли ӯ ба ҳайрат афтоданд. Он қадар мафтуни зебоии ӯ шуданд, ки беихтиёр дастҳои худро бо кордҳо бурида, захм карданд ва ҳис накарданд. Онҳо бо тааҷҷуб гуфтанд: «Худо пок аст! Ин одамизод нест, ин танҳо фариштаи бузургвор аст». Онҳо ин суханро гуфтанд, гарчанде медонестанд, ки Юсуф инсон аст, зеро дар дилҳои мардум нақш бастааст, ки ҳеҷ махлуқе дар зебоӣ ва камол ба фаришта баробар нест.

Фоидаҳои ин оят:

Ин оят нишон медиҳад, ки ҳусну ҷамоли Юсуф (алайҳис-салом) то чӣ андоза бузург буд, ки занони шаҳрро ба ҳайрат овард ва онҳо ӯро ба фаришта ташбеҳ доданд. Ин аз неъматҳои бузурги Худо бар бандагони солеҳ аст.
Оят моро огоҳ мекунад, ки ғайбат ва мазаммати дигарон кори нодуруст аст ва метавонад ба мушкилот ва пайомадҳои бад оварда расонад.
Дар ин оят ибратест, ки ҳангоми дидани зебоӣ ва неъматҳои Худо бояд Ӯро ситоиш кард ва ба ёд дошт, ки ҳамаи неъматҳо аз ҷониби Худованди бузургвор аст.
Ин ҳикоя моро ба сабр ва тавозуъ даъват мекунад, зеро Юсуф (алайҳис-салом) бо вуҷуди ҳамаи ин ҳусну ҷамол ва таваҷҷуҳи занон, худро аз гуноҳ нигоҳ дошт ва ба Худо таваккал кард.
Оят нишон медиҳад, ки зебоии ҳақиқӣ дар ахлоқ ва покии рӯҳ аст, на танҳо дар зоҳир. Ин моро ба сӯи ислом ва Қуръон ҷалб мекунад, ки роҳи ҳаёти пок ва некро нишон медиҳад.

📜 Оят 29-33 — Сураи Йусуф

29يُوسُفُ أَعْرِضْ عَنْ هَٰذَا ۚ وَاسْتَغْفِرِي لِذَنبِكِ ۖ إِنَّكِ كُنتِ مِنَ الْخَاطِئِينَ

Эй Юсуф, забони худ нигоҳ дор ва эй зан, аз гуноҳи худ бахшоиш бихоҳ, ки ту аз хатокоронӣ».

30۞ وَقَالَ نِسْوَةٌ فِي الْمَدِينَةِ امْرَأَتُ الْعَزِيزِ تُرَاوِدُ فَتَاهَا عَن نَّفْسِهِ ۖ قَدْ شَغَفَهَا حُبًّا ۖ إِنَّا لَنَرَاهَا فِي ضَلَالٍ مُّبِينٍ

Закони шаҳр гуфтанд: «Зани Азиз дар паи комҷӯӣ аз ғуломи худ шудааст ва шефтаи ӯ гашта аст. Мо вайро дар гумроҳии ошкоро мебипем».

31فَلَمَّا سَمِعَتْ بِمَكْرِهِنَّ أَرْسَلَتْ إِلَيْهِنَّ وَأَعْتَدَتْ لَهُنَّ مُتَّكَأً وَآتَتْ كُلَّ وَاحِدَةٍ مِّنْهُنَّ سِكِّينًا وَقَالَتِ اخْرُجْ عَلَيْهِنَّ ۖ فَلَمَّا رَأَيْنَهُ أَكْبَرْنَهُ وَقَطَّعْنَ أَيْدِيَهُنَّ وَقُلْنَ حَاشَ لِلَّهِ مَا هَٰذَا بَشَرًا إِنْ هَٰذَا إِلَّا مَلَكٌ كَرِيمٌ

32قَالَتْ فَذَٰلِكُنَّ الَّذِي لُمْتُنَّنِي فِيهِ ۖ وَلَقَدْ رَاوَدتُّهُ عَن نَّفْسِهِ فَاسْتَعْصَمَ ۖ وَلَئِن لَّمْ يَفْعَلْ مَا آمُرُهُ لَيُسْجَنَنَّ وَلَيَكُونًا مِّنَ الصَّاغِرِينَ

Гуфт: «Ин ҳамон аст, ки маро дар боби ӯ маломат мекардед. Ман дар паи комҷӯӣ аз ӯ будам ва ӯ худро нигоҳ дошт. Агар он чӣ фармонаш медиҳам, накунад, ба зиндон хоҳад афтод ва хор хоҳад шуд».

33قَالَ رَبِّ السِّجْنُ أَحَبُّ إِلَيَّ مِمَّا يَدْعُونَنِي إِلَيْهِ ۖ وَإِلَّا تَصْرِفْ عَنِّي كَيْدَهُنَّ أَصْبُ إِلَيْهِنَّ وَأَكُن مِّنَ الْجَاهِلِينَ

Гуфт: «Эй Парвардигори ман, барои ман зиндон дӯст доштанитар аст аз он чӣ маро ба он мехонанд ва агар макри ин занонро аз ман нагардонӣ, ба онҳо майл мекунам ва дар шумори нодонон дармеоям».

← Оят 30 📖 Йусуф Оят 32 →

ЙусуфФеҳристи Қуръон

111Оят

MeccanRevelation

31Оят

Тарҷума — Йусуф 31

Сураи Йусуф Оят 31 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Чун афсунашонро шунид, наздашон кас фиристод ва маҷлисе тартиб дод…

Сураи Оят 31/111 — Сураи Йусуф يوسف (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Йусуф Гӯш кун, Сураи Йусуф Тарҷума, Сураи Йусуф mp3, Сураи Йусуф pdf. Оят 29–33. Ба Тоҷикӣ: Русский.