سورت يوسف — آیت 40

د کلمو معناګانې:

• أَسْمَاءً: یوازې نومونه، چې هېڅ حقیقت او واقعیت نه لري.
• سُلْطَانٍ: حجت، دلیل او برهان.
• الْحُكْمُ: فیصله او اختیار.
• الدِّينُ الْقَيِّمُ: سم او مستقیم دین، هغه دین چې هېڅ کجی او انحراف پکې نه وي.

تفسیر:

حضرت یوسف علیه السلام خپلو دوه زندانیانو ته وویل: هغه څه چې تاسو یې له الله پرته عبادت کوئ، یوازې نومونه دي چې تاسو او ستاسو پلرونو په خپل خیال او ګومان د خدایانو نومونه ورته ایښي دي. دا نومونه هېڅ حقیقت نه لري او نه د دې وړتیا لري چې عبادت ورته وشي. الله تعالی د دې نومونو د سمولو لپاره هېڅ دلیل او برهان نه دی نازل کړی. په حقیقت کې فیصله او اختیار یوازې د الله تعالی په لاس کې دی. هغه امر کړی چې تاسو یوازې د هغه عبادت وکړئ او له هغه پرته بل څوک معبود ونه ګڼئ. دا توحید او یوازې د الله عبادت کول هماغه سم او مستقیم دین دی چې هېڅ کجی پکې نشته. خو د خلکو اکثریت دا نه پوهیږي، ځکه چې دوی له جهل او تقلید څخه په تقلید کې ډوب دي او د حق لارې ته نه رسي.

فايدې:

• دا چې د الله پرته نور ټول معبودان بې بنسټه دي او یوازې د خلکو له خوا جوړ شوي نومونه دي، نو مؤمن باید له دې باطل معبودانو څخه لاس واخلي.
• دا چې فیصله او حکم یوازې د الله تعالی په لاس کې دی، نو مؤمن باید په ټولو چارو کې د الله تعالی حکم ته غاړه کیږدي او له هغه پرته د بل چا حکم ونه مني.
• دا چې توحید او د الله یوازې عبادت کول سم دین دی، نو مؤمن باید د دې سم دین په نیولو ټینګ ودریږي او د باطل دینونو له اغیزو څخه ځان وساتي.
• دا چې اکثره خلک له دې حقایقو ناخبره دي، نو مؤمن باید د دعوت او تبلیغ له لارې خلکو ته د حق پیغام ورسوي او د دوی له جهل څخه د خلاصون هڅه وکړي.