Сураи Йусуф Оят 40 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Намепарастед ғайри Худои якто магар бутонеро, ки худ ва падаронатон…

Йусуф · 40/111

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Йусуф

مَا تَعْبُدُونَ مِن دُونِهِ إِلَّا أَسْمَاءً سَمَّيْتُمُوهَا أَنتُمْ وَآبَاؤُكُم مَّا أَنزَلَ اللَّهُ بِهَا مِن سُلْطَانٍ ۚ إِنِ الْحُكْمُ إِلَّا لِلَّهِ ۚ أَمَرَ أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا إِيَّاهُ ۚ ذَٰلِكَ الدِّينُ الْقَيِّمُ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ ۝٤٠

🔤 Transliteration

Maa ta`budoona min doonihee illaaa asmaaa`an sam maitumoohaaa antum wa aabaaa`ukum maaa anzalal laahu bihaa min sultan; inilhukmu illaa lillaah; amara allaa ta`budooo illaaa iyyaah; zaalikad deenul qaiyimu wa laakinna aksaran naasi laa ya`lamoon

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Намепарастед ғайри Худои якто магар бутонеро, ки худ ва падаронатон онҳоро ба номҳое хондаед ва Худо ҳуҷҷате бар исботи онҳо нозил накардааст. Ҳукм ҷуз ҳукми Худо нест. Фармон додааст, ки ҷуз ӯро напарастед. Ин аст дини росту устувор, вале бештари мардум намедонанд.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳое, ки ба шарҳ ниёз доранд:

أَسْمَاءً: номҳо, яъне бутҳое, ки танҳо ном доранд ва ҳеҷ воқеияте надоранд.
سُلْطَانٍ: ҳуҷҷат, далел ва бурҳон.
الْحُكْمُ: ҳукм, фармонравӣ ва қазоват.
الدِّينُ الْقَيِّمُ: дини рост ва устувор, ки ҳеҷ каҷи надорад.

Тафсири оят:

Пайғамбар Юсуф (алайҳис-салом) ба ҳамроҳони зиндониаш гуфт: он чизҳое, ки шумо ба ҷои Аллоҳ мепарастед, танҳо номҳое беш нестанд, ки шумо ва падаронатон онҳоро худо номидаед, бе он ки ҳеҷ далел ё ҳуҷҷате аз ҷониби Аллоҳ дар бораи дурустии ин кор фуруд омада бошад. Ин бутҳо на метавонанд суде расонанд ва на зараре. Ҳукм ва фармонравӣ дар тамоми олам танҳо аз они Аллоҳи ягона аст, на аз они ин номҳои сохта. Аллоҳ фармон додааст, ки танҳо Ӯро ибодат кунед ва касе дигарро ба Ӯ шарик нагиред. Ин яктопарастӣ дини рост ва устуворест, ки ҳеҷ каҷи ва нуқсоне надорад, вале аксари мардум ин ҳақиқатро намедонанд ва аз ин рӯ ба гумроҳӣ меафтанд ва ба Аллоҳ ширк меоранд.

Фоидаҳое, ки аз ин оят ба даст меоянд:

Ин оят ба мо нишон медиҳад, ки ҳамаи маъбудҳои ғайри Аллоҳ танҳо номҳои холӣ ҳастанд ва ҳеҷ қудрату ихтиёре надоранд.
Ҳукм ва фармонравӣ танҳо аз они Аллоҳи ягона аст, пас бояд дар ҳамаи корҳо танҳо ба Ӯ таваккул кунем ва аз Ӯ итоат намоем.
Яктопарастӣ дини рост ва устуворест, ки инсонро ба роҳи дуруст ҳидоят мекунад ва аз гумроҳӣ наҷот медиҳад.
Ин оят моро ташвиқ мекунад, ки ба ҷои пайравии номҳои беасос ва анъанаҳои бедалел, ба далелҳои равшани Аллоҳ ва рисолати пайғамбарон рӯй орем.
Доnishtan va oмӯхтани ҳақиқати тавҳид сабаби наҷот ва саодати дунёву охират аст, зеро аксари мардум аз ин ҳақиқат бехабаранд ва ба ширк меафтанд.

📜 Оят 38-42 — Сураи Йусуф

38وَاتَّبَعْتُ مِلَّةَ آبَائِي إِبْرَاهِيمَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ ۚ مَا كَانَ لَنَا أَن نُّشْرِكَ بِاللَّهِ مِن شَيْءٍ ۚ ذَٰلِكَ مِن فَضْلِ اللَّهِ عَلَيْنَا وَعَلَى النَّاسِ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَشْكُرُونَ

Ман пайрави дини падаронам Иброҳиму Исҳоқу Яъқуб ҳастам ва моро нашояд, ки ҳеҷ чизро шарики Худо қарор диҳем. Ин фазилатест, ки Худо бар мову бар мардуми дигар арзонӣ доштааст, вале бештари мардум ношукранд.

39يَا صَاحِبَيِ السِّجْنِ أَأَرْبَابٌ مُّتَفَرِّقُونَ خَيْرٌ أَمِ اللَّهُ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ

Эй ду зиндонӣ, оё худоёни пароканда беҳтар аст ё Оллоҳ — он Худованди яктои ғолиб бар ҳамагон?

40مَا تَعْبُدُونَ مِن دُونِهِ إِلَّا أَسْمَاءً سَمَّيْتُمُوهَا أَنتُمْ وَآبَاؤُكُم مَّا أَنزَلَ اللَّهُ بِهَا مِن سُلْطَانٍ ۚ إِنِ الْحُكْمُ إِلَّا لِلَّهِ ۚ أَمَرَ أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا إِيَّاهُ ۚ ذَٰلِكَ الدِّينُ الْقَيِّمُ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ

41يَا صَاحِبَيِ السِّجْنِ أَمَّا أَحَدُكُمَا فَيَسْقِي رَبَّهُ خَمْرًا ۖ وَأَمَّا الْآخَرُ فَيُصْلَبُ فَتَأْكُلُ الطَّيْرُ مِن رَّأْسِهِ ۚ قُضِيَ الْأَمْرُ الَّذِي فِيهِ تَسْتَفْتِيَانِ

Эй ду зиндонӣ, аммо яке аз шумо барои хоҷаи худ шароб резад, аммо дигареро бар дор кунанд ва паррандагон сари ӯ бихӯранд. Коре, ки дар бораи он назар мехостед, ба поён омадааст»,

42وَقَالَ لِلَّذِي ظَنَّ أَنَّهُ نَاجٍ مِّنْهُمَا اذْكُرْنِي عِندَ رَبِّكَ فَأَنسَاهُ الشَّيْطَانُ ذِكْرَ رَبِّهِ فَلَبِثَ فِي السِّجْنِ بِضْعَ سِنِينَ

Ба яке аз он ду, ки медоннст, раҳо мешавад, гуфт: «Маро назди хоҷаи худ ёд кун!» Аммо шайтон аз хотираш дур кард, ки пеши мавлояш аз ӯ ёд кунад ва чанд сол дар зиндон бимонд.

← Оят 39 📖 Йусуф Оят 41 →

ЙусуфФеҳристи Қуръон

111Оят

MeccanRevelation

40Оят

Тарҷума — Йусуф 40

Сураи Йусуф Оят 40 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Намепарастед ғайри Худои якто магар бутонеро, ки худ ва падаронатон…

Сураи Оят 40/111 — Сураи Йусуф يوسف (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Йусуф Гӯш кун, Сураи Йусуф Тарҷума, Сураи Йусуф mp3, Сураи Йусуф pdf. Оят 38–42. Ба Тоҷикӣ: Русский.