Surja Jusuf — Ajet 40

Kuptimet e fjalëve:

• A'sma (أَسْمَاءً): Emra pa kuptim real, pra vetëm emërtime të zbrazëta.
• Sulltan (سُلْطَانٍ): Argument, dëshmi ose provë bindëse.
• El-Hukmu (الْحُكْمُ): Vendimi, gjykimi dhe urdhëri absolut.
• Dīnul-Kajjim (الدِّينُ الْقَيِّمُ): Feja e drejtë, e qëndrueshme dhe e pathyer.

Tefsiri i Ajetit:

Jusufi a.s. u shpjegon dy shokëve të tij në burg se çfarë adhurojnë njerëzit në vend të Allahut. Ai u thotë: "Ajo që ju adhuroni në vend të Allahut nuk është gjë tjetër veçse emra të zbrazët, pa asnjë realitet, që i keni shpikur ju dhe baballarët tuaj, duke i quajtur 'zota'. Allahu nuk ka zbritur asnjë provë apo argument që të vërtetojë këto emërtime. Në realitet, asnjë vendim nuk i takon askujt tjetër përveç Allahut. Ai ka urdhëruar që të mos adhuroni askënd tjetër përveç Tij. Ky është besimi i drejtë dhe i qëndrueshëm, por shumica e njerëzve nuk e dinë këtë të vërtetë, prandaj vazhdojnë të adhurojnë gjëra të kota dhe të rrinë në errësirën e injorancës së tyre."

Përfitimet nga Ajeti:

1. Pastërtia e besimit: Ajeti na mëson se adhurimi i vetëm Allahut është themeli i fesë së vërtetë dhe se çdo adhurim tjetër është i kotë dhe i pavlefshëm.
2. Liria nga bestytnitë: Njeriu i zgjuar nuk ndjek emra e tradita të trashëguara pa provë, por kërkon të vërtetën me argumente dhe logjikë të shëndoshë.
3. Fuqia e argumentit: Profeti Jusuf a.s. na mëson se si të dialogojmë me të tjerët me urtësi dhe logjikë, duke i ftuar ata drejt së vërtetës me argumente bindëse, jo me dhunë apo fanatizëm.
4. Vlera e dijes: Injoranca është shkaku kryesor i devijimit njerëzor. Prandaj, kërkimi i dijes dhe i kuptimit të saktë të fesë është rruga që të shpëton nga humbja.
5. Urdhri hyjnor: Islami është feja e natyrshme njerëzore, e cila e çliron njeriun nga robëria ndaj krijesave dhe e lidh atë vetëm me Krijuesin e gjithësisë.