Surja Jusuf — Ajet 62

Kuptimi i fjalëve:

• Fityanihi (فِتْيَانِهِ): shërbëtorët dhe ndihmësit e tij.
• Bidā'atahum (بِضَاعَتَهُمْ): paratë (çmimi) që kishin sjellë për të blerë drithë.
• Rihālihim (رِحَالِهِمْ): thasët, kafshët e ngarkimit ose plaçkat e tyre ku mbanin sendet.
• Yanqalibū (انقَلَبُوا): të kthehen.
• Yarji'ūn (يَرْجِعُونَ): të kthehen përsëri.

Tefsiri i Ajetit:

Profeti Jusufi a.s., pasi i priti vëllezërit e tij dhe ua plotësoi nevojën me drithë, u tha shërbëtorëve të tij që t'ua fusin fshehurazi paratë që kishin sjellë për blerje, brenda thasëve dhe plaçkave të tyre, pa e ditur ata. Qëllimi i tij ishte që kur të ktheheshin te familja e tyre dhe t'i gjenin ato para, ta kuptonin se ai nuk ua kishte marrë paratë dhe se i kishte nderuar ata duke ua dhuruar drithin. Kjo do t'i bënte ata të ndiheshin mirënjohës dhe të kishin dëshirë të ktheheshin përsëri tek ai, sepse e shihnin bujarinë dhe zemërgjerësinë e tij. Gjithashtu, ai donte që ata të ktheheshin me vëllanë e tyre Binjaminin, siç i kishin premtuar, dhe kështu të plotësohej plani i tij për t'i parë të gjithë.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Bujaria dhe zemërgjerësia: Jusufi a.s. na mëson se si t'i trajtojmë njerëzit me mirësi dhe bujari, edhe kur kemi pushtet dhe mundësi për t'i detyruar ata. Kjo është një virtyt i lartë që e afron njeriun te Allahu dhe te zemrat e njerëzve.
2. Mençuria në veprime: Ajeti tregon se si një njeri i urtë i arrin qëllimet e tij me mjete të buta dhe të zgjuara, pa dhunë apo detyrim. Kjo na mëson që në marrëdhëniet tona të përdorim urtësinë dhe taktikën e mirë.
3. Ndjenja e përgjegjësisë: Veprimi i Jusufit a.s. për t'i kthyer paratë tregon se muslimani duhet të jetë i ndershëm dhe të mos i marrë të tjerëve sendet e tyre padrejtësisht, madje edhe kur ata nuk i kërkojnë.
4. Shpresa në zgjidhjen e problemeve: Ajeti na frymëzon që edhe kur duket se situata është e vështirë, Allahu i hap rrugët dhe i zgjidh problemet në mënyra që ne nuk i presim, ashtu siç e bëri për Jusufin a.s.