Yusif surəsi — Ayə 62

Sözün mənaları:

• Fityan – Yusifin (əleyhissalam) xidmətçiləri, köməkçiləri.
• Bidaət – burada onların mal-qarşılığında verdikləri qiymət, pul və ya əşya.
• Rihal – yəhərlərinə, yüklərinə, əşyalarının içərisinə.
• Lə'allahum – ümid edərək ki, bəlkə onlar.

Təfsir:

Həzrəti Yusif (əleyhissalam) öz xidmətçilərinə əmr etdi ki, qardaşlarının ödədikləri qiyməti, yəni bidaətlərini gizlicə onların yüklərinin, əşyalarının içərisinə qoysunlar. Bununla o, onlara bir yaxşılıq etmək və onların qəlblərini özünə meylləndirmək istəyirdi. O, istəyirdi ki, onlar öz ailələrinə qayıtdıqda yüklərini açıb bu qiyməti görsünlər və beləcə başa düşsünlər ki, Yusif onlardan heç bir haqq almamış, əksinə onlara ehsan və kərəm göstərmişdir. Bu isə onların qayıdıb yenidən gəlmələrinə səbəb olacaqdı. Çünki onlar əmanətə xəyanət etməyən, halal-haramı düşünən insanlar idilər və özlərinə verilən bu qiyməti özlərinə götürməyi düzgün saymazdılar. Beləliklə, onlar məcbur qalıb geri dönəcək və bu dəfə özləri ilə kiçik qardaşlarını da gətirəcəkdilər. Bu, Yusifin (əleyhissalam) uzaqgörənliyi və müdrik tədbiri idi.

Bu hadisədə bizə gözəl bir dərs vardır: insanlara yaxşılıq etmək, onların qəlblərini qazanmaq və onları haqqa yönəltmək üçün ən gözəl vasitədir. Yusif peyğəmbər (əleyhissalam) öz qardaşlarına qarşı kin-küdurət bəsləmədi, əksinə onlara ehsan etməklə onların qəlblərini islah etməyə çalışdı. Bu, müsəlmanın gözəl xüsusiyyətidir – pisliyə yaxşılıqla cavab vermək. Allah-Təala Qurani-Kərimdə buyurur: "Yaxşılıqla pislik eyni ola bilməz. Sən (pisliyi) ən gözəl olan əməllə dəf et! O zaman səninlə arasında düşmənçilik olan kəs sanki yaxın bir dost olar" (Fussilət, 34). Gəlin biz də bu gözəl əxlaqdan öyrənək və insanlara qarşı həmişə yaxşılıq, mərhəmət və ehsanla yanaşaq.