Yusuf · 65/111
Terjemah Transliterasi — Surat Yusuf
وَلَمَّا فَتَحُوا مَتَاعَهُمْ وَجَدُوا بِضَاعَتَهُمْ رُدَّتْ إِلَيْهِمْ ۖ قَالُوا يَا أَبَانَا مَا نَبْغِي ۖ هَٰذِهِ بِضَاعَتُنَا رُدَّتْ إِلَيْنَا ۖ وَنَمِيرُ أَهْلَنَا وَنَحْفَظُ أَخَانَا وَنَزْدَادُ كَيْلَ بَعِيرٍ ۖ ذَٰلِكَ كَيْلٌ يَسِيرٌ ۝٦٥
Wa lammaa fatahoo mataa `ahum wajadoo bidaa`atahum ruddat ilaihim qaaloo yaaa abaanaa maa nabghee; haazihee bida `atunaa ruddat ilainaa wa nameeru ahlanaa wa nahfazu akhaanaa wa nazdaadu kaila ba`eer; zaalika kailuny yaseer
📖 Ing Basa Jawa
Lan bareng padha andhudhah barangé, tinemu, duwité padha dibalèkaké marang dhèwèké. Pa- dha calathu: Dhuh Bapak! punapa ingkang kula sami ajeng- ajeng? Punika bandha kula ngriki kawangsulaken dhateng kula ma- lih, sarta kula sami badhé angang- salaken gandum kulawarga kula, tuwin rumeksa sadhèrèk kula, saha badhé angsal wewah malih taker samomotaning unta; punika take- ran mayar

M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

Terjemah — Tafsir

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

  • مَتَاعَهُمْ : barang-barang utawa wadhah kang padha digawa, yaiku wadhah panganan.
  • بِضَاعَتَهُمْ : barang dagangan utawa dhuwit kang padha digunakake kanggo tuku panganan, yaiku dhuwit sing padha bayarake marang Nabi Yusuf.
  • نَبْغِي : saka tembung "بَغَى" kang tegese ngupaya utawa kepengin; ing kene tegese "apa maneh sing kita karepake" utawa "ora ana maneh sing kita jaluk".
  • نَمِيرُ : saka tembung "مَارَ يَمِيرُ" kang tegese nggawa panganan utawa nyukupi kebutuhan pangan.
  • كَيْلَ بَعِيرٍ : takaran utawa muatan siji unta, yaiku panganan sing bisa diangkut dening siji unta.
  • كَيْلٌ يَسِيرٌ : takaran kang gampang utawa sethithik, ora abot tumrap Raja Mesir.

2) Katrangané ayat:

Nalika para saduluré Nabi Yusuf padha mbukak wadhah-wadhah panganan kang padha digawa saka Mesir, padha kaget banget amarga dhuwit kang mau padha gunakake kanggo tuku panganan wis dibalekake marang dheweke. Dhuwit mau dilebokake maneh ing wadhah tanpa padha ngerti. Banjur padha matur marang bapake, Nabi Yakub: "Dhuh bapak, apa maneh sing kita karepake? Iki dhuwit kita wis dibalekake dening Raja Mesir. Kita isih bisa nggawa panganan kanggo kulawarga, kita bakal njaga sadulur kita (Bunyamin) sak lakune, lan kita bakal entuk tambahan panganan sak muatan unta kanggo dheweke. Tambahan sak muatan unta iku pancen sethithik lan gampang tumrap Raja Mesir."

Para sadulur mau kepengin banget ngyakinake bapake supaya nglilani Bunyamin melu menyang Mesir. Dheweke nuduhake kabecikan lan kamurahan Raja Mesir kang wis mbalekake dhuwit mau minangka bukti yen dheweke bakal diopeni lan dijaga kanthi becik. Dheweke uga janji bakal njaga Bunyamin kanthi temen-temen, lan nyatakake yen anggone nggawa Bunyamin bakal nambahi jatah panganan kanggo kulawarga, amarga Raja Mesir menehi jatah saben wong sak muatan unta. Tambahan iku dianggep ora abot tumrap Raja Mesir, mula mesthi bakal diwenehake.

3) Piwulang lan paedah kang bisa dijupuk:

  • Ayat iki mulangake yen Gusti Allah iku Maha Welas lan Maha Ngijabahi. Tanpa dikarepake lan tanpa diweruhi, dhuwit kang wis dibayarake bisa dibalekake maneh. Iki nuduhake yen rezeki iku saka Gusti Allah, lan kadhang kala teka saka dalan kang ora disangka-sangka.
  • Kita dielingake supaya tansah duwe prasangka becik (husnuzan) marang wong liya, kaya para sadulur Nabi Yusuf kang ngakoni kamurahan Raja Mesir. Iki mulangake supaya ora gampang curiga lan tansah ndeleng kabecikaning wong.
  • Ayat iki uga mulangake bab pentinge njaga lan nglindungi kulawarga. Para sadulur mau janji bakal njaga Bunyamin kanthi temen-temen. Iki dadi tuladha yen kulawarga iku kudu dijaga lan dilindungi kanthi ati kang kebak katresnan.
  • Kanthi maca lan ngresapi ayat iki, kita dadi luwih ngerti yen Islam iku agama kang mulangake bab katresnan, kamurahan, lan tanggung jawab marang kulawarga. Kabeh iku ndadekake ati kita saya cedhak marang Al-Qur'an lan saya tresna marang Islam.


📜 Ayat 63-67 — Surat Yusuf

63فَلَمَّا رَجَعُوا إِلَىٰ أَبِيهِمْ قَالُوا يَا أَبَانَا مُنِعَ مِنَّا الْكَيْلُ فَأَرْسِلْ مَعَنَا أَخَانَا نَكْتَلْ وَإِنَّا لَهُ لَحَافِظُونَ
Bareng wis padha bali marang bapakné padha matur: Dhuh bapak, taker, kula boten dipun kéngingaken, milanipun sadhèrèk kula mugi kadhawuhan tumut kula, kula sami angsal taker, saha kula saèstu ingkang badhé angreksa dhateng piyambakipun
64قَالَ هَلْ آمَنُكُمْ عَلَيْهِ إِلَّا كَمَا أَمِنتُكُمْ عَلَىٰ أَخِيهِ مِن قَبْلُ ۖ فَاللَّهُ خَيْرٌ حَافِظًا ۖ وَهُوَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ
Calathuné: Aku ora bisa pitaya marang kowé kabèh inga- tasé prakara dhèwèké, mundhak kaya anggonku pitaya marang kowé kabèh ingatasé prakara saduluré dhèk biyèn; ananging Allah iku becik-beciké Juru- rumeksa, sarta Panjenengané iku luwih asih-asihé para kang padha asih
65وَلَمَّا فَتَحُوا مَتَاعَهُمْ وَجَدُوا بِضَاعَتَهُمْ رُدَّتْ إِلَيْهِمْ ۖ قَالُوا يَا أَبَانَا مَا نَبْغِي ۖ هَٰذِهِ بِضَاعَتُنَا رُدَّتْ إِلَيْنَا ۖ وَنَمِيرُ أَهْلَنَا وَنَحْفَظُ أَخَانَا وَنَزْدَادُ كَيْلَ بَعِيرٍ ۖ ذَٰلِكَ كَيْلٌ يَسِيرٌ
Lan bareng padha andhudhah barangé, tinemu, duwité padha dibalèkaké marang dhèwèké. Pa- dha calathu: Dhuh Bapak! punapa ingkang kula sami ajeng- ajeng? Punika bandha kula ngriki kawangsulaken dhateng kula ma- lih, sarta kula sami badhé angang- salaken gandum kulawarga kula, tuwin rumeksa sadhèrèk kula, saha badhé angsal wewah malih taker samomotaning unta; punika take- ran mayar
66قَالَ لَنْ أُرْسِلَهُ مَعَكُمْ حَتَّىٰ تُؤْتُونِ مَوْثِقًا مِّنَ اللَّهِ لَتَأْتُنَّنِي بِهِ إِلَّا أَن يُحَاطَ بِكُمْ ۖ فَلَمَّا آتَوْهُ مَوْثِقَهُمْ قَالَ اللَّهُ عَلَىٰ مَا نَقُولُ وَكِيلٌ
Calathuné: Ora pisan dhè- wèké bakal dak kon milu kowé, nganti kowé padha awèh prasetya marang aku kalawan asmaning Allah, yèn dhèwèké masthi bakal kogawa bali marang aku mréné, kajaba manawa kowé padha kine- pung-wakul. Lah bareng wis padha awèh prasetyané marang dhèwèké, dhèwèké acalathu: Allah iku kang pinasrahan sabarang kang padha dakucapaké
67وَقَالَ يَا بَنِيَّ لَا تَدْخُلُوا مِن بَابٍ وَاحِدٍ وَادْخُلُوا مِنْ أَبْوَابٍ مُّتَفَرِّقَةٍ ۖ وَمَا أُغْنِي عَنكُم مِّنَ اللَّهِ مِن شَيْءٍ ۖ إِنِ الْحُكْمُ إِلَّا لِلَّهِ ۖ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ ۖ وَعَلَيْهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُتَوَكِّلُونَ
Lan dhèwèké calathu: Dhuh, anak-anakku! aja kowé padha lumebu metu lawang siji, lan padha lumebua metu lawang séjé-séjé, tur tumraping Allah aku iki tanpa daya apa-apa marang kowé kabèh; pancasan iku mung kagunganing Allah: marang Panje- nengané sumarahku, lan marang Panjenengané sumarahé para kang padha sumarah
YusufDhaptar Al-Quran
111Ayat
MeccanRevelation
65Ayat

Terjemah — Yusuf 65

Surat Yusuf Ayat 65 - Waca, Rungokna, Terjemah, Jawa : Lan bareng padha andhudhah barangé, tinemu, duwité padha dibalèkaké marang…

Surat Ayat 65/111 — Surat Yusuf يوسف (Meccan). Waca Rungokna Terjemah (Jawa). Rungokna: Surat Yusuf Rungokna, Surat Yusuf Terjemah, Surat Yusuf mp3, Surat Yusuf pdf. Ayat 63–67. Ing Basa Jawa: Bahasa Indonesia.





Al-Quran


Monday, September 28, 2026

Don't forget us in your sincere prayers