Сураи Йусуф Оят 65 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Чун бори худро кушуданд, диданд, ки сармояашонро пас додаанд. Гуфтанд:…

Йусуф · 65/111

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Йусуф

وَلَمَّا فَتَحُوا مَتَاعَهُمْ وَجَدُوا بِضَاعَتَهُمْ رُدَّتْ إِلَيْهِمْ ۖ قَالُوا يَا أَبَانَا مَا نَبْغِي ۖ هَٰذِهِ بِضَاعَتُنَا رُدَّتْ إِلَيْنَا ۖ وَنَمِيرُ أَهْلَنَا وَنَحْفَظُ أَخَانَا وَنَزْدَادُ كَيْلَ بَعِيرٍ ۖ ذَٰلِكَ كَيْلٌ يَسِيرٌ ۝٦٥

🔤 Transliteration

Wa lammaa fatahoo mataa `ahum wajadoo bidaa`atahum ruddat ilaihim qaaloo yaaa abaanaa maa nabghee; haazihee bida `atunaa ruddat ilainaa wa nameeru ahlanaa wa nahfazu akhaanaa wa nazdaadu kaila ba`eer; zaalika kailuny yaseer

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Чун бори худро кушуданд, диданд, ки сармояашонро пас додаанд. Гуфтанд: «Эй падар, дар талаби чӣ ҳастем? Ин сармояи мост, ки ба мо пас додаанд. Барои касони худ ғалла биёварем ва бародарамонро ҳифз кунем ва бори шутуре афзун гирем, ки он чӣ дорем, андак аст».

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои мушкили оят:

مَتَاعَهُمْ: бору молу асбоби онҳо, яъне халтаҳои ғалла ва асбобе, ки аз Миср оварда буданд.
بِضَاعَتَهُمْ: молу сармояи онҳо, ки барои хариди ғалла дода буданд — ҳамон пул ё моли хом, ки дар ивази ғалла супорида буданд.
نَبْغِي: мо талаб намекунем, мо хоҳиш надорем; аз решаи «бағй» — талаб кардан, хостан.
نَمِيرُ: мо озуқа меорем, ғалла меоварем барои аҳли хонаводаамон; аз решаи «м-й-р» — озуқа расондан.
كَيْلَ بَعِيرٍ: андозаи як бор, ки бар як шутур бор мекунанд — яъне саҳми як нафар дар ғалла.
كَيْلٌ يَسِيرٌ: андозаи кам ва осон, ки барои подшоҳи Миср додани он ҳеҷ душворӣ надорад.

Тафсири оят:

Ҳангоме ки бародарони Юсуф халтаҳои худро кушоданд, диданд, ки молу сармояи онҳо — ҳамон чизе, ки барои хариди ғалла дода буданд — ба онҳо баргардонида шудааст. Онҳо бо шодмонӣ ва ҳайрат ба падари худ Яъқуб гуфтанд: «Эй падари мо! Мо дигар чӣ чизе талаб кунем? Ин аст сармояи мо, ки ба мо баргардонида шуд. Мо бояд боз ба Миср равем, то барои аҳли хонаводаамон озуқа оварем, бародари худ Бинёминро дар рафту омад нигаҳбонӣ кунем ва як бор шутури иловагӣ ғалла ба даст оварем. Ин андозаи иловагӣ барои он подшоҳи Миср кори осон аст, зеро ӯ ба ҳар кас як бор шутур ғалла медиҳад ва барои бародари мо ҳам як бор зиёд хоҳад дод.»

Онҳо мехостанд дили падари худро ором кунанд ва нишон диҳанд, ки ин подшоҳи Миср на танҳо ба онҳо некӣ карда, балки сармояи онҳоро ҳам бе сабаб баргардондааст. Ин далели он буд, ки ӯ марди некӯкор ва бузургвор аст ва аз онҳо ҳеҷ чизе намехоҳад, балки мехоҳад ба онҳо кӯмак кунад. Аз ин рӯ, онҳо аз падар хоҳиш карданд, ки ба онҳо иҷозат диҳад Бинёминро ҳамроҳи худ ба Миср бибаранд, то ғаллаи бештар ба даст оваранд ва ӯ низ дар роҳ маҳфуз бошад.

Фоидаҳои ин оят:

Меҳрубонӣ ва эҳсони некӯкор: Ин оят нишон медиҳад, ки чӣ гуна як шахси некӯкор метавонад ба дигарон кӯмак кунад ва дили онҳоро ором созад. Ин сифат дар Ислом сифати бузург аст ва ба мо таълим медиҳад, ки ба дигарон некӣ кунем.
Эътимод ба Худо ва сабр: Яъқуб (а) аз рӯйдодҳо тарс дошт, аммо фарзандони ӯ бо далелҳои равшан нишон доданд, ки ин кор барои онҳо фоидаовар аст. Ин ба мо меомӯзад, ки дар корҳо бояд бо таваккул ба Худо ва бо андеша қадам гузорем.
Аҳамияти оила ва нигаҳбонии бародарон: Онҳо гуфтанд, ки бародари худро нигаҳбонӣ мекунанд. Ин ба мо таълим медиҳад, ки дар оила бояд якдигарро ҳимоя кунем ва дастгирӣ намоем.
Қадрдонии неъматҳо: Онҳо фаҳмиданд, ки сармояи онҳо баргардонида шудааст ва ин неъмати Худо буд. Ин ба мо меомӯзад, ки неъматҳои Худоро қадр кунем ва шукргузор бошем.
Ҳикмати Худо дар ҳар кор: Ҳамаи ин рӯйдодҳо барои он буд, ки Юсуф (а) ба бародаронаш муаррифӣ шавад ва оилааш аз қаҳтӣ наҷот ёбад. Ин нишон медиҳад, ки Худо дар ҳар кор ҳикмате дорад ва мо бояд ба Ӯ таваккул кунем.

📜 Оят 63-67 — Сураи Йусуф

63فَلَمَّا رَجَعُوا إِلَىٰ أَبِيهِمْ قَالُوا يَا أَبَانَا مُنِعَ مِنَّا الْكَيْلُ فَأَرْسِلْ مَعَنَا أَخَانَا نَكْتَلْ وَإِنَّا لَهُ لَحَافِظُونَ

Чун назди падар бозгаштанд, гуфтанд: «Эй падар, паймона аз мо манъ намуданд. Бародарамонро бо мо бифирист, то паймона бозгирем. Мо нигаҳдори ӯ ҳастем».

64قَالَ هَلْ آمَنُكُمْ عَلَيْهِ إِلَّا كَمَا أَمِنتُكُمْ عَلَىٰ أَخِيهِ مِن قَبْلُ ۖ فَاللَّهُ خَيْرٌ حَافِظًا ۖ وَهُوَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ

Гуфт: «Оё ӯро ба шумо бисупорам, ҳамчунон ки бародарашро пеш аз ин ба шумо супурдам?» Худо беҳтарин нигаҳдор аст ва Ӯст меҳрубонтарини меҳрубонон!

65وَلَمَّا فَتَحُوا مَتَاعَهُمْ وَجَدُوا بِضَاعَتَهُمْ رُدَّتْ إِلَيْهِمْ ۖ قَالُوا يَا أَبَانَا مَا نَبْغِي ۖ هَٰذِهِ بِضَاعَتُنَا رُدَّتْ إِلَيْنَا ۖ وَنَمِيرُ أَهْلَنَا وَنَحْفَظُ أَخَانَا وَنَزْدَادُ كَيْلَ بَعِيرٍ ۖ ذَٰلِكَ كَيْلٌ يَسِيرٌ

66قَالَ لَنْ أُرْسِلَهُ مَعَكُمْ حَتَّىٰ تُؤْتُونِ مَوْثِقًا مِّنَ اللَّهِ لَتَأْتُنَّنِي بِهِ إِلَّا أَن يُحَاطَ بِكُمْ ۖ فَلَمَّا آتَوْهُ مَوْثِقَهُمْ قَالَ اللَّهُ عَلَىٰ مَا نَقُولُ وَكِيلٌ

Гуфт: «Ҳаргиз ӯро бо шумо намефиристам, то бо ман ба номи Худо паймоне бибандед, ки назди манаш бозмеоваред. Магар он ки ҳама гирифтор шавед». Чун бо ӯ аҳд карданд, гуфт: «Худо бар он чӣ мегӯем, гувоҳ аст!»

67وَقَالَ يَا بَنِيَّ لَا تَدْخُلُوا مِن بَابٍ وَاحِدٍ وَادْخُلُوا مِنْ أَبْوَابٍ مُّتَفَرِّقَةٍ ۖ وَمَا أُغْنِي عَنكُم مِّنَ اللَّهِ مِن شَيْءٍ ۖ إِنِ الْحُكْمُ إِلَّا لِلَّهِ ۖ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ ۖ وَعَلَيْهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُتَوَكِّلُونَ

Гуфт: «Эй писарони ман, аз як дарвоза дохил нашавед; аз дарвозаҳои гуногун дохил шавед. Ва ман қазои Худоро аз сари шумо дафъ натавонам кард ва ҳеҷ фармоне ғайри фармони Худо нест. Бар Ӯ таваккал кардам ва таваккалкунандагон бар Ӯ таваккул кунанд».

← Оят 64 📖 Йусуф Оят 66 →

ЙусуфФеҳристи Қуръон

111Оят

MeccanRevelation

65Оят

Тарҷума — Йусуф 65

Сураи Йусуф Оят 65 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Чун бори худро кушуданд, диданд, ки сармояашонро пас додаанд. Гуфтанд:…

Сураи Оят 65/111 — Сураи Йусуф يوسف (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Йусуф Гӯш кун, Сураи Йусуф Тарҷума, Сураи Йусуф mp3, Сураи Йусуф pdf. Оят 63–67. Ба Тоҷикӣ: Русский.