سورت ابراهيم — آیت 18

د قرآن کریم د سورة ابراهيم په ۱۸ آيت کې د هغو کسانو د عملونو بېلګه بيان کړې چې له خپل رب سره کفر کوي. الله تعالی فرمايي:

د هغو کسانو بېلګه چې له خپل رب سره کافر شوي دي؛ د دوی عملونه د هغه ايرو په شان دي چې په سخت بادي ورځ کې تيز باد پرې راځي (او يې خوروي) – يعنې لکه څنګه چې په سخت بادي ورځ کې تيز باد ايرې خوري او هيڅ يې نه پرېږدي، هماغسې د کافرانو نيک عملونه لکه خيرات، د خپلوانو سره نيکي، د بېوسو مرسته او نور ښه کارونه – چې دوی يې په دنيا کې کوي – د کفر له امله تباه کېږي او هيڅ اثر نه پرېږدي.

دوى له هغه څه نه چې کړي يې دي، هېڅ شي ته رسېدلى نشي – يعنې په آخرت کې به دوى له خپلو عملونو نه هېڅ ګټه ونه شي ترلاسه کولى، ځکه چې د دوى عملونه پر بنسټ د ايمان ولاړ نه وو، نو الله تعالی يې نه قبلوي.

همدا لرې ګمراهي ده – يعنې دا کار چې دوى يې کوي، له حق لارې نه ډېره لرې ګمراهي ده، چې هيڅ اميد نشته چې ترې خلاص شي.

دا بېلګه ډېره ښکلې او عبرتناکه ده. لکه څنګه چې ايرې که څومره هم زياتې وي، کله چې تيز باد پرې راځي، نو هيڅ يې نه پاتې کېږي او لاس ته نه راځي، هماغسې د کافرانو عملونه هم که څومره هم ښه ښکاري، خو ځکه چې پر بنسټ د توحيد ولاړ نه دي، نو په آخرت کې به ورته هيڅ په کار نه راځي.

دا آيت مونږ ته دا مهم درس راکوي چې عملونه يواځې هغه وخت قبولېږي او ګټه کوي، کله چې له ايمان او توحيد سره مل وي. نو مونږ بايد د خپل ايمان په سمون او پياوړتيا کې هڅه وکړو، او خپل نيک عملونه د الله تعالی د رضا لپاره خالص کړو، ترڅو د داسې بربادۍ نه بچ شو چې په آيت کې يې يادونه شوې ده. الله تعالی دې مونږ ټولو ته د سمې لارې تګ توفيق راکړي. آمين.