ابراہیم سۈرىسى — ئايەت 18

1. مەنىسى چۈشەندۈرۈشكە موھتاج بولغان سۆزلەر:

• مَثَلُ: ئوخشاشلىق، مىسال، ھالەت.
• رَمَادٍ: كۈل، ئوت يېقىلغاندىن كېيىن قالغان كۈل.
• اشْتَدَّتْ: كۈچەيدى، قاتتىق ئەسدى.
• عَاصِفٍ: بورانلىق، شاماللىق كۈن.
• الضَّلَالُ الْبَعِيدُ: يىراق يولىتىش، ھەقىقەتتىن ئىنتايىن يىراق چەتنەپ كەتكەن ئازغۇنلۇق.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئاللاھ تائالا بۇ ئايەتتە پەرۋەردىگارىغا كاپىر بولغان كىشىلەرنىڭ قىلغان ياخشى ئەمەللىرىنىڭ ھەقىقىي ئەھۋالىنى بىر مىسال بىلەن چۈشەندۈرۈپ بېرىدۇ. ئۇلار دۇنيادا قىلغان ياخشىلىق، سەدىقە، سىلە-رەھىملىك قىلىش ۋە ئاجىزلارغا ياردەم قىلىش قاتارلىق ئەمەللىرىنىڭ ساۋابىنى ئاخىرەتتە كۆرۈشنى ئۈمىد قىلىدۇ. ئەمما ئۇلارنىڭ بۇ ئەمەللىرى ئىمان ئاساسىغا قۇرۇلمىغانلىقى ئۈچۈن، ئۇلارنىڭ ئەمەللىرى بورانلىق كۈندە شامال ئۇچۇرۇپ كەتكەن كۈلگە ئوخشايدۇ. شامال قانداقلا كۈچلۈك بولسا، كۈلنى شۇنچە تېز تارقىتىپ، ھېچقانداق ئىز قالدۇرمايدۇ. شۇنىڭدەك، كاپىرلارنىڭ ئەمەللىرىمۇ كۇفرى تۈپەيلىدىن بىكار بولۇپ، قىيامەت كۈنى ئۇلارغا ھېچقانداق پايدا يەتكۈزمەيدۇ. ئۇلار دۇنيادا قىلغان ئەمەللىرىدىن ھېچنەرسىگە ئېرىشەلمەيدۇ، چۈنكى ئۇ ئەمەللىرى ئىماندىن ئايرىلغان، ھەقىقىي ئاساستىن مەھرۇم قالغان. ئەنە شۇ ئەمەلنى ئىمان ئاساسىغا قۇرماسلىق، ھەقىقەت يولىدىن ئىنتايىن يىراق چەتنەپ كەتكەن ئازغۇنلۇقتۇر.

بۇ ئايەتتىن ئىبرەت ئېلىشىمىز كېرەككى، ھەر قانداق ياخشى ئەمەلنىڭ قوبۇل بولۇشى ئۈچۈن ئىمان ۋە ئىخلاس ئاساسى زۆرۈردۇر. ئىمانسىز قىلىنغان ئەمەللەر بورانلىق كۈندىكى كۈلدەك بىكار بولىدۇ. شۇڭا بىز ئەمەللىرىمىزنى ئاللاھقا خالىس قىلىپ، ئىمان بىلەن بىرگە قىلىشىمىز كېرەك. ئاللاھ تائالا بىزنى ھەقىقەت يولىدا مۇستەھكەم تۇرۇشقا ۋە ئەمەللىرىمىزنى ئىخلاس بىلەن قىلىشقا مۇۋەپپەق قىلسۇن.