سورت ابراهيم — آیت 17

د معنا کلمې:

• يَتَجَرَّعُهُ: په ډېر مشکل سره یې څښي، یعنې په زور او تکلیف سره تېرول.
• يُسِيغُهُ: په اسانۍ سره تېرول، د ستوني څخه ښکته کول.
• مِن كُلِّ مَكَانٍ: له هر لوري او هر اړخ څخه.
• مِن وَرَائِهِ: د هغه په مخ کې، یا د هغه په تمه.
• عَذَابٌ غَلِيظٌ: ډېر سخت او دروند عذاب.

تفسیر:

دا آیت د هغو متکبرانو د عذاب بیان کوي چې د الله تعالی له حق څخه یې سرغړونه کړې وه. د دوی لپاره په دوزخ کې د څښلو لپاره د وینې، زوې او خټو په څیر ناپاکه او ګرم څیزونه ورکول کیږي. دوی دا شیان په زور او تکلیف سره څښي، خو د دوی د خوږوالي، تودوخې او بې خونده والي له امله یې نه شي تېرولای. کله چې دوی دا څښي، د مرګ دردونه له هر لوري ورته راشي، داسې چې د مرګ ټولې نښې او اسباب یې چاپېره کړي وي، خو بیا هم مړه نه شي چې له عذاب څخه خلاص شي او آرام ومومي. بلکه په ژوند پاتې کیږي تر څو د عذاب درد او تکلیف وزغمي. د دې ټولو سختو عذابونو سره سره، د هغه په مخ کې لا نور هم سخت او دروند عذاب دی چې د تل لپاره به په اور کې پاتې کېدل دي.

فايدې:

1. دا آیت موږ ته د الله تعالی د عدل او انصاف یادونه کوي، چې هر څوک به د خپلو کړنو سزا ویني.
2. په دې پوهیږو چې د دنیا ژوند لنډ او محدود دی، خو د آخرت عذاب تلپاتې دی، نو باید له ګناهونو څخه ځان وساتو.
3. دا آیت د الله تعالی رحمت ارزښت ښیي، چې موږ ته یې د توبې او بخښنې دروازه پرانیستې ده، مخکې له دې چې د داسې عذاب سره مخ شو.
4. په دې پوهیږو چې د الله تعالی په نافرمانۍ کې تکبر او سرغړونه ډېره سخته پایله لري، نو باید په عاجزۍ او تواضع سره د الله تعالی اطاعت وکړو.