سورت ابراهيم — آیت 48

د کلمو معناګانې:

• تُبَدَّلُ: بدلول، اړول.
• بَرَزُوا: له قبرونو څخه راوتل، ښکاره کېدل.
• الْقَهَّارِ: غالب، چې پر هر څه غالب وي او هېڅ څوک پرې غالب نشي.

تفسیر:

دا آیت د قیامت د ورځې هغه مهولناک حالت بیانوي چې الله تعالی به له کافرانو څخه انتقام اخلي. په هغه ورځ به دا ځمکه په بله ځمکه بدله شي، چې سپینه او پاکه به وي لکه سپین زر، او اسمانونه به هم په نورو اسمانونو بدل شي؛ د لمر او سپوږمۍ رڼا به ختمه شي او د دوی نظام به په بشپړه توګه بدل شي. بیا به ټول مخلوقات له خپلو قبرونو څخه ژوندي راووځي او د الله تعالی په وړاندې به ودریږي، هغه ذات چې یو دی، په خپلو صفاتو او افعالو کې بې شریکه دی، او پر هر څه غالب دی؛ هغه قهار دی چې هر څه تر خپل واک لاندې راولي، هېڅ څوک پرې غالب نشي او هېڅ شی د هغه له ارادې څخه بهر نه شي کولی. په دغه ورځ به ټول خلک د خپلو کړنو سره حاضر وي، او حساب به د الله تعالی په وړاندې وشي.

فايدې:

• دا آیت د الله تعالی د عظمت او قدرت ښکارندوی دی، چې د قیامت په ورځ به ټول عالم بدل کړي؛ دا موږ ته یادونه کوي چې دا دنیا تلپاتې نه ده او باید د هغې په اړه زموږ تړاو کم وي.
• د الله تعالی د "واحد" او "قهار" په صفاتو سره، موږ ته څرګندیږي چې یوازې هغه د عبادت وړ دی، او د هغه په وړاندې باید له ځان څخه ووېرېږو او د هغه اطاعت وکړو.
• دا آیت د قیامت د ورځې د راتګ یقین پیاوړی کوي، چې په هغه ورځ به هر سړی د خپلو عملونو حساب ورکوي؛ نو باید په نیکو عملونو سره ځان چمتو کړو.
• په دې آیت کې د الله تعالی د قدرت یادونه زموږ په زړونو کې د هغه د رحمت او عذاب دواړو هیبت پیدا کوي، چې د ایمان په پیاوړتیا کې مرسته کوي.