سوره ابراهیم — آیه 48

معانی کلمات:

• تُبَدَّلُ: تبدیل میشود، عوض میشود.
• بَرَزُوا: بیرون آمدند، ظاهر شدند (از قبرها).
• الْقَهَّار: چیره و غالب بر همه چیز، آنکه همه را زیر فرمان خود دارد.

تفسیر آیه:

این آیه به بیان یکی از هولناکترین صحنههای روز قیامت میپردازد؛ روزی که خداوند انتقام خود را از دشمنانش خواهد گرفت. در آن روز، این زمینی که ما بر آن زندگی میکنیم به زمینی دیگر تبدیل میشود؛ زمینی سفید و پاکیزه، همانند نقره که هیچ اثری از گناه و ناپاکی در آن نیست. همچنین آسمانها نیز دگرگون میشوند؛ خورشید و ماه فرو میریزند و آسمانها به حالتی درمیآیند که گویی روغنی ذوبشده یا فلزی گداخته هستند. در آن هنگام، تمام انسانها از قبرهای خود بیرون میآیند و با بدنها و اعمالشان در برابر خداوندِ یگانه، که در ذات، صفات و افعالش یگانه و بینظیر است، حاضر میشوند. اوست که بر همه چیز چیره است و هیچکس را یارای مقاومت در برابر قهر و غلبه او نیست؛ او غالب است و هرگز مغلوب نمیشود، و پیروز است و هرگز شکست نمیخورد.

فواید و پیامهای آیه:

• این آیه به ما میآموزد که دنیا و تمام زیباییهای آن پایدار نیستند و روزی همه چیز دگرگون خواهد شد؛ پس نباید به این جهان فانی دل ببندیم و از یاد آخرت غافل شویم.
• آگاهی از این حقیقت که همه انسانها روزی در برابر خداوندِ قهار حاضر خواهند شد، ما را به رعایت تقوا و انجام اعمال نیک ترغیب میکند تا در آن روز با خیالی آسوده و اعمالی روشن در پیشگاه او حاضر شویم.
• این آیه به ما اطمینان میدهد که عدالت الهی بهطور کامل برقرار خواهد شد و هیچ ظلم و ستمی بدون پاسخ نمیماند؛ چرا که خداوندِ قهار بر همه چیز تواناست و هیچ قدرتی در برابر او نخواهد ایستاد.
• یادآوری این صحنه، دلهای مؤمنان را به خشوع و فروتنی در برابر عظمت پروردگار سوق میدهد و محبت و امید به رحمت او را در کنار ترس از عدالتش در دلها زنده میکند.