Suurah Ibraahiim — Aayad 48

Macnada Erayada:

• Tubaddal: la beddelo, waxaa laga beddelaa dhulka iyo samada.
• Barazoo: waxay ka soo bixi dadka qabriga iyagoo nool oo hor istaagaya.
• Al-Waahid: Eebaha kali ah ee aan la shuraysanayn.
• Al-Qahhaar: Eebaha wax kasta ku qasba oo ka sarreeya, waxna ka adkaada.

Tafsiirka Aayadda:

Aayaddan waxay ka warramaysaa maalinta Qiyaamaha, maalinta Eebe ka aarsanayo culimada iyo kuwa gaalada ah. Maalintaas waxaa la beddelaa dhulka, waxaana la keenayaa dhul kale oo cad oo nadiif ah, sida lacagta qalinkeeda ah. Sidoo kale samada waa la beddelaa, waxaana laga saarayaa qorraxdeeda iyo dayaxeeda, waxayna noqonaysaa mid kale oo aan ahayn tan adduunka. Dadka oo dhammi waxay ka soo bixi qabriga iyagoo nool, waxayna hor istaagi Eebaha kali ah, ee aan la shuraysanayn, ee wax kasta ka sarreeya, kaaas oo wax kasta ku qasba, waxna ka adkaada. Maalintaas waxaa la muujin doonaa sharafta Eebe iyo awooddiisa, waxaana la xaqiijin doonaa inuu yahay Eebaha kali ah ee xaqa ah, isagoo ka adkaanaya wax kasta.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo Aayadda:

1. Aayaddan waxay noo xusuusinaysaa in adduunyadu dhammaanayso, oo ay jiri doonto nolol kale oo joogta ah, taasoo noo dhiirigelinaysa inaan u fiirsano camalka fiican.
2. Waxay noo muujinaysaa in Eebe yahay kan kali ah ee xaqa ah, isagoo awood u leh inuu beddelo dhulka iyo samada, taasoo noo kordhinaysa Iimaanka iyo isku hublaanka Eebe.
3. Waxay noo digaysaa inaan isku halleyno Eebe oo aanan ku kalsoonayn wax kale, maxaa yeelay isagaa uun ka adkaan kara wax kasta, isagaa uunna xukumi doona maalinta Qiyaamaha.
4. Aayaddan waxay noo caddaynaysaa in Qiyaamuhu xaq yahay, oo dadka oo dhammi ay soo bixi doonaan qabriga, taasoo noo dhiirigelinaysa inaan u diyaar garo maalintaas, isagoo camal fiican sameynayno.