Surah Ibrahim — Aya 48

Ma’anonin Kalmomin:

• يَوْمَ تُبَدَّلُ الْأَرْضُ غَيْرَ الْأَرْضِ: Ranar da za a canza ƙasa zuwa wata ƙasa dabam, wadda ba kamar wannan ƙasa ba.
• وَالسَّمَاوَاتُ: Haka ma sammai za a canza su zuwa wasu sammai dabam.
• وَبَرَزُوا: Su fito daga kaburburansu, bayyane a fili.
• الْوَاحِدِ الْقَهَّارِ: Shi kaɗai ke da iko, wanda ya fi kome ƙarfi, kuma ba mai iya rinjayarsa ba.

Tafsirin Ayar:

A wannan ranar, ranar tashin kiyama, Allah zai canza wannan ƙasa da muke zaune a kai, ya mayar da ita wata ƙasa dabam, fari mai tsafta kamar azurfa, ba ta da duwatsu ko tsaunuka ko itatuwa. Haka ma sammai za a canza su, rana da wata za su ɓace, sammai za su zama kamar narkakken ƙarfe ko mai mai laushi. Sa’an nan dukkan halittu za su fito daga kaburburansu da jikunansu, suna tafiya zuwa wurin Allah Shi Kaɗai, wanda ba shi da abokin tarayya, Mai ƙarfi wanda ya rinjayi kome, ba mai iya tsayawa gaban ikonsa ba. A wannan ranar, duk wani iko na duniya zai ƙare, kuma kowa zai tsaya a gaban Allah don a yi masa hisabi, a sakawa muminai alheri, a kuma azabtar da kafirai.

Faidodin Ayar:

1. Wannan ayar tana tunatar da mu cewa duniya ba ta dawwama, za a canza ta gaba ɗaya, don haka kada mu riƙa son duniya fiye da kima, mu kuma shirya wa ranar da za ta ƙare.
2. Tana karfafa imani da ikon Allah, cewa shi ne Mai ikon canza kome, kuma ba wani abin da ya gagara shi, don haka mu dogara gare shi kawai.
3. Tana jan hankalin mumini ya yi aiki nagari, domin a ranar tashin kiyama za a fito a fili a gaban Allah, babu wani abin ɓoyewa, kuma kowane aiki zai zama a gaban Allah Mai ƙarfi wanda ba ya kasa yin adalci.
4. Tana ƙarfafa zuciyar muminai cewa azabar kafirai tabbatacciya ce, kuma Allah ba ya mantawa da ayyukan kowa, domin shi ne Mai ƙarfi wanda ba ya buƙatar taimakon kowa.