Сураи Ибрахим Оят 5 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Мӯсоро бо оёти худ фиристодем, ки қавми худро аз торикӣ…

Ибрахим · 5/52

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Ибрахим

وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مُوسَىٰ بِآيَاتِنَا أَنْ أَخْرِجْ قَوْمَكَ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ وَذَكِّرْهُم بِأَيَّامِ اللَّهِ ۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَاتٍ لِّكُلِّ صَبَّارٍ شَكُورٍ ۝٥

🔤 Transliteration

Wa laqad arsalnaa Moosaa bi Aayaatinaa an akhrij qawmaka minaz zulumaati ilan noori wa zak kirhum bi ayyaamil laah; inna fee zaalika la aayaatil likulli sabbaarin shakoor

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Мӯсоро бо оёти худ фиристодем, ки қавми худро аз торикӣ ба рӯшанӣ берун ор ва рӯзҳои Худоро ба ёдашон биёвар. Ва дар ин барои ҳар сабркунандаи шукргузор ибратҳоест!

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои муҳим:

«بِآيَاتِنَا»: бо оятҳо (муъҷизаҳо)-и Мо, ки далели ростӣ ва рисолати Мӯсо (а) буданд.
«الظُّلُمَاتِ»: торикиҳо; мақсуд куфр, ҷаҳолат ва гумроҳӣ аст.
«النُّورِ»: рӯшноӣ; мақсуд имон, илм ва ҳидоят аст.
«أَيَّامِ اللَّهِ»: рӯзҳои Худо; яъне рӯйдодҳо ва нишонаҳои қудрати Ӯ, неъматҳо ва азобҳое, ки дар гузашта бар умматҳо воқеъ шудаанд.
«صَبَّارٍ»: бисёр сабркунанда.
«شَكُورٍ»: бисёр шукргузор.

Тафсири оят:

Худованди мутаъол хабар медиҳад, ки Мӯсо (алайҳис-салом)-ро бо оятҳо ва муъҷизаҳои равшани худ ба сӯи қавми худ фиристод. Ин оятҳо далели онанд, ки ӯ паёмбари ҳаққони Парвардигор аст. Ба ӯ фармон дод, ки мардумро бо даъват ва таблиғ аз торикии куфру ҷаҳолат ба сӯи рӯшноии имону илм барорад. Ҳамчунин ба ӯ амр шуд, ки мардумро бо «рӯзҳои Худо» — яъне бо неъматҳое, ки Худованд ба онҳо ато кардааст, ва бо азобҳое, ки бар умматҳои гузаштаи кофир нозил шудааст, панд диҳад, то аз онҳо ибрат гиранд. Дар ин пандҳо ва ёдовариҳо барои ҳар касе, ки дар тоъат ва аз озмоишҳо сабр мекунад ва неъматҳои Худоро шукр мегӯяд, нишонаҳо ва ибратҳои равшан вуҷуд дорад. Зеро танҳо чунин шахсон аз оятҳо ва пандҳо баҳра мегиранд ва ғофил намешаванд.

Фоидаҳои оят:

Ин оят нишон медиҳад, ки ҳадафи асосии даъвати паёмбарон берун овардани мардум аз торикии куфру ҷаҳолат ба рӯшноии имону илм аст.
Ёдоварии неъматҳо ва азобҳои гузаштагони кофир воситаи муҳими тарбият ва панд гирифтан аст.
Сабр ва шукр ду хислати калидии муъмин ҳастанд; сабр дар тоъат, дар парҳез аз гуноҳ ва дар озмоишҳо, ва шукр барои неъматҳои Худованд.
Ин оят ба мо таълим медиҳад, ки бо ёдоварии таърих ва неъматҳои Худо дилҳоро ба имон ва шукргарӣ ҷалб кунем.
Худованд неъматҳои худро ба бандагони шукргузор афзун мегардонад ва сабркунандагонро подоши бузург медиҳад.

📜 Оят 3-7 — Сураи Ибрахим

3الَّذِينَ يَسْتَحِبُّونَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا عَلَى الْآخِرَةِ وَيَصُدُّونَ عَن سَبِيلِ اللَّهِ وَيَبْغُونَهَا عِوَجًا ۚ أُولَٰئِكَ فِي ضَلَالٍ بَعِيدٍ

Онҳое, ки зиндагии дунёро аз охират дӯсттар доранд ва дигаронро аз роҳи Худо бозмедоранд ва онро мунҳариф (каҷрав нишон доданашро) мехоҳанд, сахт дар гумроҳӣ ҳастанд.

4وَمَا أَرْسَلْنَا مِن رَّسُولٍ إِلَّا بِلِسَانِ قَوْمِهِ لِيُبَيِّنَ لَهُمْ ۖ فَيُضِلُّ اللَّهُ مَن يَشَاءُ وَيَهْدِي مَن يَشَاءُ ۚ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ

Ҳар паёмбареро фақат ба забони мардумаш фиристодем, то битавонад паёми Худоро барояшон баён кунад. Пас Худо ҳар киро бихоҳад, гумроҳ мекунад ва ҳар киро бихоҳад, ҳидоят мекунад ва Ӯст пирӯзманду ҳаким!

5وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مُوسَىٰ بِآيَاتِنَا أَنْ أَخْرِجْ قَوْمَكَ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ وَذَكِّرْهُم بِأَيَّامِ اللَّهِ ۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَاتٍ لِّكُلِّ صَبَّارٍ شَكُورٍ

6وَإِذْ قَالَ مُوسَىٰ لِقَوْمِهِ اذْكُرُوا نِعْمَةَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ أَنجَاكُم مِّنْ آلِ فِرْعَوْنَ يَسُومُونَكُمْ سُوءَ الْعَذَابِ وَيُذَبِّحُونَ أَبْنَاءَكُمْ وَيَسْتَحْيُونَ نِسَاءَكُمْ ۚ وَفِي ذَٰلِكُم بَلَاءٌ مِّن رَّبِّكُمْ عَظِيمٌ

Ва Мӯсо ба қавми худ гуфт: «Неъматеро, ки Худо бар шумо арзонӣ доштааст, ба ёд оваред, он гоҳ ки шуморо аз фиръавниён бираҳонид. Ба сахтӣ озоратон мекарданд ва писаронатонро мекуштанд ва занонатонро зинда мегузоштанд ва дар ин аз ҷониби Парвардигоратон барои шумо озмоише бузург буд».

7وَإِذْ تَأَذَّنَ رَبُّكُمْ لَئِن شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ ۖ وَلَئِن كَفَرْتُمْ إِنَّ عَذَابِي لَشَدِيدٌ

Ва Парвардигоратон эълом кард, ки агар Маро шукр гӯед, бар неъмати шумо меафзоям ва агар ношукрӣ кунед, бидонед, ки азоби Ман сахт аст!

← Оят 4 📖 Ибрахим Оят 6 →

ИбрахимФеҳристи Қуръон

52Оят

MeccanRevelation

5Оят

Тарҷума — Ибрахим 5

Сураи Ибрахим Оят 5 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Мӯсоро бо оёти худ фиристодем, ки қавми худро аз торикӣ…

Сураи Оят 5/52 — Сураи Ибрахим إبراهيم (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ибрахим Гӯш кун, Сураи Ибрахим Тарҷума, Сураи Ибрахим mp3, Сураи Ибрахим pdf. Оят 3–7. Ба Тоҷикӣ: Русский.