Sure İbrâhim — Ayet 5

Kelime Anlamları:

• Âyâtinâ: Mûcizelerimiz, delillerimiz.
• Zulümât: Karanlıklar, küfür ve cehalet.
• Nûr: Aydınlık, iman ve hidayet.
• Eyyâmullah: Allah'ın günleri; geçmiş ümmetlere verilen nimetler ve musibetler, yani Allah'ın tarihteki tecellileri.
• Sabbâr: Çok sabreden, belâ ve musibetlere dayanan.
• Şekûr: Çok şükreden, nimetleri bilip Allah'a hamd eden.

Tefsir:

Allah Teâlâ, bu âyet-i kerîmede bizlere, Hz. Mûsâ’yı (a.s.) İsrâiloğulları’na peygamber olarak gönderdiğini haber veriyor. Onu, doğruluğunu ispat eden büyük mûcizelerle destekledi: Asâ, yed-i beyzâ (parlayan el) ve diğer dokuz mûcize… Bu mûcizeler, onun gerçekten Allah tarafından gönderilmiş bir elçi olduğunu apaçık ortaya koyuyordu.

Allah, Mûsâ’ya (a.s.) şu emri verdi: "Kavmini karanlıklardan aydınlığa çıkar!" Yani onları küfür, cehalet ve sapıklık karanlıklarından; iman, ilim ve hidayet aydınlığına davet et. Bu, peygamberlerin en büyük görevi olan tebliğ ve irşad vazifesidir. Onlar, insanları sadece dünya zulmünden değil, asıl olarak cehalet ve inkâr karanlığından kurtarmak için gönderilmişlerdir.

Ayrıca Allah, Mûsâ’ya (a.s.) kavmini "Allah'ın günleriyle" uyarmasını emretti. Bu ifade, geçmiş ümmetlerin başına gelen olayları, Allah'ın onlara verdiği nimetleri ve isyanları sebebiyle indirdiği cezaları hatırlatmayı ifade eder. Nitekim "günler" kelimesi, içinde meydana gelen büyük olaylardan dolayı kullanılmıştır. Bu hatırlatmanın amacı, insanların ibret alması, Allah'ın kudretini tanıması ve O'na karşı gelmekten sakınmasıdır.

Âyetin sonunda Allah Teâlâ şöyle buyuruyor: "Şüphesiz bunda, çok sabreden ve çok şükreden herkes için ibretler vardır." Bu ifade, bu hatırlatmalardan ancak iki özelliği kendinde toplayan kimselerin faydalanabileceğini gösterir: Sabır ve şükür. Sabır; Allah'a itaat etmekte sebat etmek, günahlardan uzak durmak ve başa gelen belâlara katlanmaktır. Şükür ise; Allah'ın nimetlerini bilmek, O'nu övmek ve bu nimetleri O'nun rızasına uygun yerlerde kullanmaktır.

Bu iki haslet, müminin en önemli vasıflarıdır. Peygamber Efendimiz (s.a.v.) şöyle buyurmuştur: *"Müminin işi ne kadar güzeldir! Onun her işi hayırdır. Başına bir ferahlık gelse şükreder, bu onun için hayır olur. Başına bir sıkıntı gelse sabreder, bu da onun için hayır olur."* (Müslim)

Sevgili kardeşlerim! Bu âyet bize gösteriyor ki, Allah'ın tarihteki tecellilerini düşünmek, geçmiş milletlerin başına gelenlerden ders almak, imanımızı güçlendirir. Bizler de bugün bu kıssalardan ibret almalı, sabır ve şükürle dolu bir hayat yaşamalıyız. Unutmayalım ki, sabredenler asla kaybetmez, şükredenlerin nimeti daha da artar. Allah, Kur'an'da şöyle buyurur: *"Andolsun, eğer şükrederseniz size daha da veririm."* (İbrahim, 7)

Bu âyet, aynı zamanda her müminin üzerine düşen tebliğ görevini de hatırlatır: Bizler de içinde yaşadığımız toplumu, karanlıklardan aydınlığa çağırmakla mükellefiz. Önce kendi nefsimizi aydınlatıp, sonra çevremize güzel ahlâk ve doğru bilgiyle örnek olmalıyız. Allah'ın nimetlerini ve geçmiş milletlerin ibret verici hikâyelerini anlatarak, insanların hidayetine vesile olmaya çalışmalıyız.