سوره ابراهیم — آیه 7

معانی کلمات:

• تَأَذَّنَ: اعلام کرد، خبر داد (به صورت مؤکد و قطعی).
• لَئِن شَكَرْتُمْ: اگر سپاسگزاری کنید.
• لَأَزِيدَنَّكُمْ: هر آینه شما را افزون خواهم کرد.
• كَفَرْتُمْ: ناسپاسی کنید و نعمت را انکار نمایید.

تفسیر آیه:

و به یاد آورید زمانی را که پروردگار شما اعلامی قطعی و مؤکد فرمود که: اگر شکر نعمتهای مرا به جای آورید، یقیناً بر نعمتهای شما میافزایم و از فضل خود شما را بهرهمندتر میسازم؛ و اگر ناسپاسی کنید و نعمتهای مرا نادیده بگیرید و کفران کنید، بیگمان عذاب من بسیار سخت و شدید است. این وعده و هشدار الهی خطاب به بنیاسرائیل از زبان حضرت موسی علیهالسلام بیان شده است، اما پیام آن عمومی است و همه انسانها را در بر میگیرد. شکر، نه تنها زبان، بلکه عمل به نعمتهای الهی و استفاده صحیح از آنها در مسیر رضایت خداست، و کفران، نابودی نعمتها و گرفتار شدن به عذاب الهی را در پی دارد.

فواید و پیامهای آیه:

• شکرگزاری، کلید افزایش نعمتهای الهی است؛ هر که شکر کند، خداوند بر نعمتش میافزاید و هر که ناسپاسی کند، نعمتها از او گرفته میشود و به عذاب گرفتار میگردد.
• این آیه نشان میدهد که خداوند نه تنها نعمتدهنده است، بلکه به شکرگزاران پاداش مضاعف میدهد و محبت خود را با افزایش نعمت ابراز میدارد.
• انسان با شکر، به خداوند نزدیک میشود و قلبش سرشار از رضایت و آرامش میگردد، چرا که شکر، انسان را از طغیان و سرکشی بازمیدارد و او را در مسیر بندگی و تقوا قرار میدهد.
• این آیه انگیزهای برای مؤمنان است که در هر حال، چه در سختی و چه در آسانی، شکرگزار پروردگار باشند، زیرا شکر، عبادتی است که همیشه ممکن است و درهای خیر و برکت را به روی انسان میگشاید.