Surah An-Nahl — Talata 110

Kahulugan ng mga Salita:

• Futinu: Sila ay pinahirapan at sinubok ng mga mapagsamba sa diyus-diyusan hanggang sa sila ay napilitang magsalita ng salita ng kawalang-pananampalataya, samantalang ang kanilang mga puso ay matatag sa pananampalataya.
• Jahadu: Nakipaglaban sila sa landas ng Allah upang ang Salita ng Allah ay maging pinakamataas.
• Sabaru: Nagtiis sila sa hirap ng pakikibaka at sa mga pagsubok ng pagsunod sa mga utos ng relihiyon.

Interpretasyon ng Talata:

Pagkatapos nito, O Propeta, tunay na ang iyong Panginoon ay Mapagpatawad at Mahabagin sa mga mahihinang mananampalataya na nasa Mecca, na pinahirapan ng mga mapagsamba sa diyus-diyusan at sinubok sa kanilang relihiyon hanggang sa sila ay napilitang magpahayag ng mga salitang nagpapalugod sa mga mapagsamba sa diyus-diyusan—gaya ng pagsasalita ng salita ng kawalang-pananampalatayaan—samantalang ang kanilang mga puso ay panatag at matatag sa pananampalataya. Sila ay hindi nagpahayag ng kawalang-pananampalataya nang kusang-loob, kundi dahil sa matinding pagpaparusa at pagpapahirap. Nang magkaroon sila ng pagkakataong makatakas, sila ay lumikas patungo sa Medina. Pagkatapos, nakipaglaban sila sa landas ng Allah at nagtiis sa hirap ng pakikibaka at sa mga pagsubok ng pagsunod. Tunay na ang iyong Panginoon, pagkatapos ng pagsubok at pagdurusa na kanilang naranasan, ay Mapagpatawad sa kanila at Mahabagin sa kanila, sapagkat sila ay napilitan lamang at hindi kusang-loob sa kanilang ginawa. Ang talatang ito ay pinaniniwalaang bumaba tungkol kay Abdullah ibn Abi Sarh, na tumalikod sa Islam at pagkatapos ay nagbalik-loob at naging maganda ang kanyang pagsunod.

Mga Aral na Mapupulot:

1. Ang kagandahang-loob ng Allah at ang Kanyang kapatawaran ay sumasaklaw sa Kanyang mga lingkod kapag sila ay nagbalik-loob at nagtuwid, gaano man kalaki ang kanilang mga pagkakamali, lalo na kung sila ay napilitan lamang.
2. Ang pagpapahalaga sa paglikas (hijrah) at pakikibaka (jihad) sa landas ng Allah, kasama ang pagtitiyaga, ay mga dakilang paraan upang makuha ang kapatawaran at awa ng Allah.
3. Ang relihiyon ng Islam ay relihiyon ng kadalian at awa; hindi nito pinananagot ang isang tao sa mga salitang kanyang binigkas dahil sa pamimilit, kung ang kanyang puso ay matatag sa pananampalataya.
4. Ang pagtitiyaga sa kabila ng mga pagsubok at pagdurusa ay may malaking gantimpala sa Allah, at ang Allah ay hindi nag-aaksaya ng gantimpala ng mga gumagawa ng mabuti.
5. Ang talatang ito ay nagbibigay ng pag-asa sa lahat ng nagkasala na nagbalik-loob, na ang pinto ng pagsisisi ay bukas at ang kapatawaran ng Allah ay malapit para sa mga taos-pusong bumabalik sa Kanya.