Surja En-Nehl — Ajet 110

Kuptimet e fjalëve:

• هَاجَرُوا: Ata që u shpërngulën nga Meka në Medine për hir të fesë së tyre.
• فُتِنُوا: U torturuan dhe u sprovuan nga idhujtarët, duke i detyruar të thonë fjalë mosbesimi, ndërsa zemrat e tyre ishin të qëndrueshme në besim.
• جَاهَدُوا: Luftuan në rrugën e Allahut me pasurinë dhe jetën e tyre.
• صَبَرُوا: Duruan vështirësitë e luftës, hijretit dhe zbatimit të urdhërave të Allahut.

Tefsiri i Ajetit:

Pastaj, o Pejgamber, Zoti yt është Falës dhe Mëshirues për ata besimtarë të dobët që u torturuan nga idhujtarët në Mekë, derisa u detyruan të shqiptojnë fjalë mosbesimi vetëm në pamje të jashtme, ndërsa zemrat e tyre mbetën të mbushura me besim të fortë. Kur ata patën mundësi të shpëtonin nga ai shtypje, ata u shpërngulën në Medine, dhe më pas luftuan në rrugën e Allahut me sinqeritet dhe duruan me vendosmëri të gjitha vështirësitë dhe sprovat që i shoqëronin këto detyra të mëdha. Zoti yt, pas asaj sprove të rëndë dhe torturës së ashpër që i detyroi të shqiptonin fjalë mosbesimi nën dhunë, është Falës i madh për ta dhe Mëshirues ndaj tyre, sepse ata nuk e bënë atë me dëshirën e tyre, por të detyruar.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Allahu është i mëshirshëm me robërit e Tij dhe i fal ata që gabojnë nën presion dhe detyrim, kur zemrat e tyre mbeten të pastra në besim.
2. Kjo na mëson se durimi dhe lufta në rrugën e Allahut pas sprovave janë shkak për faljen e mëkateve dhe ngritjen e shkallëve.
3. Ajeti na inkurajon të mos dëshpërohemi nga mëshira e Allahut, sado e madhe të jetë sprova, sepse pas çdo vështirësie vjen lehtësimi dhe falja.
4. Na bën të kuptojmë se Islami është fe e lehtësisë, që merr parasysh rrethanat e njeriut dhe nuk e ngarkon atë përtej mundësive të tij.