Sura An-Nahl — Werset 75

Znaczenie słów:

• ʿAbdun mamlūk – niewolnik będący własnością pana.
• Lā yaqdiru ʿalā shayʾ – nie ma żadnej władzy ani możliwości rozporządzania czymkolwiek.
• Rizqan ḥasanan – dobre, czyste i dozwolone zaopatrzenie.
• Sirran wa jahran – potajemnie i jawnie.

Tafsir (wyjaśnienie) wersetu:

Bóg Wszechmogący ukazuje przykład, który obnaża fałsz wiary bałwochwalców i ich błędne porównywanie Boga z Jego stworzeniami. Otóż Bóg porównuje dwóch ludzi: jednym z nich jest niewolnik, który jest własnością swego pana – nie posiada niczego, nie ma żadnej władzy nad sobą ani nad swoim majątkiem, nie może niczego dać ani zatrzymać. Drugim jest człowiek wolny, któremu Bóg udzielił z Swojej łaski dobrego, czystego zaopatrzenia – ma on pełne prawo dysponować tym majątkiem i wydaje z niego na dobre cele, zarówno potajemnie, jak i jawnie.

Czy można sobie wyobrazić, aby ci dwaj ludzie byli sobie równi? Oczywiście, że nie. Tak samo Bóg – Stwórca, Właściciel wszystkiego, Ten, który rozporządza całym Swoim królestwem według Swojej woli – nie może być porównywany do bożków, które są bezsilne i nie posiadają niczego. A jednak bałwochwalcy stawiają te bezduszne posągi obok Boga i oddają im cześć, która należy się wyłącznie Jemu.

Następnie Bóg mówi: „Chwała i wszelka cześć należą się Bogu” – On bowiem jest jedynym, który zasługuje na uwielbienie i dziękczynienie. Jednak większość bałwochwalców nie rozumie tej prawdy, ponieważ nie wiedzą, że wszelkie dobro i błogosławieństwa pochodzą wyłącznie od Boga i to Jemu należy się wyłączna cześć i uwielbienie. Ich niewiedza sprawia, że przypisują Boże łaski innym i oddają cześć stworzeniom zamiast Stwórcy.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Jedność Boga w uwielbieniu – werset uczy nas, że tylko Bóg zasługuje na cześć i uwielbienie, a porównywanie Go z jakimkolwiek stworzeniem jest największą niesprawiedliwością i błędem.
2. Wolność jako dar – islam podkreśla wartość wolności człowieka i jego zdolność do rozporządzania majątkiem w sposób odpowiedzialny, co jest przejawem Bożej łaski.
3. Szczodrość i dobroczynność – wierzący powinien wydawać ze swego majątku na dobre cele, zarówno w ukryciu, jak i jawnie, naśladując przykład człowieka wolnego z przypowieści.
4. Wdzięczność wobec Boga – każdy, kto otrzymał od Boga dobre zaopatrzenie, powinien pamiętać o Jego łasce i dziękować Mu za nią, a nie przypisywać jej sobie lub innym.
5. Przestroga przed niewiedzą – większość ludzi błądzi z powodu niewiedzy; dlatego islam zachęca do zdobywania wiedzy i refleksji nad znakami Boga w Jego stworzeniu.