Sura Al-Isra — Werset 44

Znaczenie słów:

• يُسَبِّحُ – wysławia, oddaje chwałę, uznaje Boga za wolnego od wszelkich niedoskonałości.
• بِحَمْدِهِ – wraz z oddaniem Mu chwały i dziękczynieniem.
• لَا تَفْقَهُونَ – nie pojmujecie, nie rozumiecie.
• حَلِيمًا – łagodnym, pobłażliwym, nie karzącym pochopnie.
• غَفُورًا – przebaczającym, odpuszczającym grzechy.

Tłumaczenie i wyjaśnienie:

Bóg – niech będzie wywyższony – oznajmia, że siedem niebios, ziemia oraz wszystkie stworzenia, które się na nich znajdują – aniołowie, ludzie, dżinny i inne istoty – nieustannie oddają Mu chwałę i wysławiają Jego doskonałość. Każda rzecz we wszechświecie, zarówno żywa, jak i nieożywiona – nawet skrzypienie drzwi – uczestniczy w tym powszechnym uwielbieniu, które łączy się z oddaniem Bogu czci i dziękczynieniem. Jednak ludzie nie są w stanie pojąć natury tego wysławiania, ponieważ różni się ono od ludzkiej mowy i wykracza poza ich zmysły. Bóg jest bowiem Łagodny – nie karze natychmiast tych, którzy popełniają błędy – i Przebaczający, gdyż przyjmuje skruchę swoich sług i odpuszcza im grzechy.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Wszechświat jest żywy i pełen czci dla Boga – całe stworzenie, od największych ciał niebieskich po najmniejsze cząsteczki, oddaje Bogu chwałę. To napełnia serce wierzącego pokorą i zachwytem nad potęgą Stwórcy.
2. Bliskość Boga do każdego stworzenia – skoro wszystko Go wysławia, oznacza to, że Bóg jest obecny w swoim stworzeniu swoją wiedzą i mocą, co umacnia wiarę i poczucie bezpieczeństwa.
3. Zachęta do refleksji nad przyrodą – werset ten otwiera drzwi do kontemplacji nad otaczającym nas światem, który jest pełen znaków wskazujących na istnienie i wielkość Boga.
4. Nauka pokory – człowiek, który nie rozumie języka stworzeń, powinien uznać ograniczenia swojej wiedzy i pokornie poddać się Bogu, który wie wszystko.
5. Nadzieja na przebaczenie – wzmianka o łagodności i przebaczeniu Boga daje człowiekowi nadzieję, że nawet jeśli popełnia błędy, może wrócić do Stwórcy z pokorą i skruchą, a On go przyjmie.
6. Powszechność islamu – wysławianie Boga przez całe stworzenie pokazuje, że islam – czyli poddanie się Bogu – jest naturalną religią całego wszechświata, a człowiek jest zaproszony do harmonii z tym powszechnym porządkiem.