Сураи Аль-Исра Оят 92 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : ё чунон ки гуфтаӣ, осмонро пора-пора бар сари мо афканӣ…

Аль-Исра · 92/111

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Исра

أَوْ تُسْقِطَ السَّمَاءَ كَمَا زَعَمْتَ عَلَيْنَا كِسَفًا أَوْ تَأْتِيَ بِاللَّهِ وَالْمَلَائِكَةِ قَبِيلًا ۝٩٢

🔤 Transliteration

Aw tusqitas samaaa`a kamaa za`amta `alainaa kisafan aw taatiya billaahi walma laaa`ikati qabeelaa

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

ё чунон ки гуфтаӣ, осмонро пора-пора бар сари мо афканӣ ё Худову фариштагонро пеши мо ҳозир оварӣ,

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои душворфаҳм:

«كِسَفًا» — пора-пора, қитъа-қитъа (ҷамъи «кисфа» ба маънои пора).
«قَبِيلًا» — рӯёрӯ, ошкоро, ба таври бевосита ҳозир ва дидашаванда.

Тафсири оят:

Ин оят идомаи гуфтори саркашони Макка аст, ки аз Паёмбар (с) нишонаҳои ғайриоддӣ талаб мекарданд. Онҳо мегуфтанд: ё аз осмон бар мо пораҳои азобро биафкан, чунон ки худат ваъда додӣ, ё Худо ва фариштагонро ошкоро ва рӯёрӯ биёр, то мо онҳоро бибинем ва ба ростӣ ва дурустии рисолати ту шаҳодат диҳанд. Ин талаботи онҳо аз саркашӣ ва ҷиддияти ноҳақ буд, на аз ҷустуҷӯи ҳақиқат; зеро онҳо мехостанд бо нишонаҳои ҳиссӣ ва маҷбурӣ имон биёваранд, на бо андеша ва ихтиёр. Қуръон ин гуфтаҳоро нақл мекунад, то нишон диҳад, ки онҳо то чӣ андоза аз ҳақ дур шуда буданд ва ҳатто пас аз дидани мӯъҷизаҳои бузург низ имон намеоварданд.

Фавоиде, ки аз ин оят бармеоянд ва одамонро ба ислом ва Қуръон меҳрубон мекунанд:

Қуръон каломи Худост, ки гуфтори мухолифонро бо амонатдорӣ нақл мекунад ва ба инсон имкон медиҳад, ки андеша кунад ва роҳи дурустро интихоб намояд.
Имон бояд аз рӯи фаҳм, тадбир ва ихтиёр бошад, на бо зӯр ва маҷбурӣ; зеро Худо инсонро озод офаридааст ва ӯро ба андеша даъват мекунад.
Талаби нишонаҳои ғайриоддӣ танҳо барои қонеъ кардани ҳавас ва саркашӣ роҳи дуруст нест; балки бояд ба оятҳои Қуръон, ки ҳамешагиранд ва барои ҳамаи замонҳо мувофиқанд, такя кард.
Сабри Паёмбар (с) дар баробари саркашии мухолифон ва даъвати ӯ бо нармӣ ва хирад намунаи олӣ барои ҳамаи мусулмонон аст.
Қуръон китоби ҳидоят аст ва ҳар кас бо дили кушод ва андешаи соф ба он рӯ оварад, роҳи рост ва саодати дуняву охиратро меёбад.

📜 Оят 90-94 — Сураи Аль-Исра

90وَقَالُوا لَن نُّؤْمِنَ لَكَ حَتَّىٰ تَفْجُرَ لَنَا مِنَ الْأَرْضِ يَنبُوعًا

Гуфтанд: «Ба ту имон намеоварем, то барои мо аз замин чашмае равон созӣ,

91أَوْ تَكُونَ لَكَ جَنَّةٌ مِّن نَّخِيلٍ وَعِنَبٍ فَتُفَجِّرَ الْأَنْهَارَ خِلَالَهَا تَفْجِيرًا

ё туро бӯстоне бошад аз дарахтони хурмову ангур, ки дар мобайнаш нахрҳо ҷорӣ гардонӣ,

92أَوْ تُسْقِطَ السَّمَاءَ كَمَا زَعَمْتَ عَلَيْنَا كِسَفًا أَوْ تَأْتِيَ بِاللَّهِ وَالْمَلَائِكَةِ قَبِيلًا

ё чунон ки гуфтаӣ, осмонро пора-пора бар сари мо афканӣ ё Худову фариштагонро пеши мо ҳозир оварӣ,

93أَوْ يَكُونَ لَكَ بَيْتٌ مِّن زُخْرُفٍ أَوْ تَرْقَىٰ فِي السَّمَاءِ وَلَن نُّؤْمِنَ لِرُقِيِّكَ حَتَّىٰ تُنَزِّلَ عَلَيْنَا كِتَابًا نَّقْرَؤُهُ ۗ قُلْ سُبْحَانَ رَبِّي هَلْ كُنتُ إِلَّا بَشَرًا رَّسُولًا

ё туро хонае аз тилло бошад, ё ба осмон боло раВӣ. Ва мо ба осмон рафтанатро бовар накунем, то барои мо китобе, ки аз он бихонем, биёварӣ». Бигӯ: «Парвардигори ман пок аст. Оё на ин аст, ки ман инсоне ҳастам, ки ба пайғамбарӣ омадаам?».

94وَمَا مَنَعَ النَّاسَ أَن يُؤْمِنُوا إِذْ جَاءَهُمُ الْهُدَىٰ إِلَّا أَن قَالُوا أَبَعَثَ اللَّهُ بَشَرًا رَّسُولًا

Ҳеҷ чиз мардумро аз имон овардан он гоҳ ки ҳидояташон мекарданд, бознадошт, ғайри инки мегуфтанд: «Оё Худо инсонеро ба рисолат (пайғамбарӣ) мефиристад?»

← Оят 91 📖 Аль-Исра Оят 93 →

Аль-ИсраФеҳристи Қуръон

111Оят

MeccanRevelation

92Оят

Тарҷума — Аль-Исра 92

Сураи Аль-Исра Оят 92 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : ё чунон ки гуфтаӣ, осмонро пора-пора бар сари мо афканӣ…

Сураи Оят 92/111 — Сураи Аль-Исра الإسراء (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Исра Гӯш кун, Сураи Аль-Исра Тарҷума, Сураи Аль-Исра mp3, Сураи Аль-Исра pdf. Оят 90–94. Ба Тоҷикӣ: Русский.