Сураи Аль-Исра Оят 94 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ҳеҷ чиз мардумро аз имон овардан он гоҳ ки ҳидояташон…

Аль-Исра · 94/111

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Исра

وَمَا مَنَعَ النَّاسَ أَن يُؤْمِنُوا إِذْ جَاءَهُمُ الْهُدَىٰ إِلَّا أَن قَالُوا أَبَعَثَ اللَّهُ بَشَرًا رَّسُولًا ۝٩٤

🔤 Transliteration

Wa maa mana`an naasa any yu`minooo iz jaaa`ahumul hudaaa illaaa an qaalooo aba`asal laahu basharar Rasoolaa

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Ҳеҷ чиз мардумро аз имон овардан он гоҳ ки ҳидояташон мекарданд, бознадошт, ғайри инки мегуфтанд: «Оё Худо инсонеро ба рисолат (пайғамбарӣ) мефиристад?»

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳое, ки ба шарҳ ниёз доранд:

بَشَرًا — инсон, одамӣ; яъне махлуқи одамӣ, на фаришта.
رَّسُولًا — паёмбар, фиристода; касе ки бо паёми Худо фиристода мешавад.
الْهُدَىٰ — ҳидоят, роҳнамоӣ; дар ин ҷо мурод Қуръон ва паёми равшани Худованд аст.

Тафсири оят:

Худованди Мутаъол дар ин оят хабар медиҳад, ки мардум — яъне кофирони Макка — ҳангоме ки ҳидоят ва паёми равшани Худо ба онҳо расид, аз имон овардан боздошта шуданд, магар бо як баҳонаи ночиз ва ҷоҳилона. Онҳо гуфтанд: «Оё Худо инсонест, ки ҳамчун паёмбар фиристодааст?» Яъне онҳо инкор карданд, ки паёмбар метавонад аз ҷинси башар бошад ва гуфтанд, ки чаро Худо фариштаро нафиристод? Ҳамин инкор ва ғурури ҷоҳилона сабаби асосии рӯй гардондани онҳо аз имон шуд, на ин ки далели кофӣ надоштанд. Ҳақиқат ин аст, ки паёмбар будани инсон аз ҷинси худи мардум — раҳмат ва ҳикмати Худост, то мардум тавонанд ба ӯ пайравӣ кунанд, суханашро бифаҳманд ва аз ӯ омӯзанд. Аммо онҳо бо такя ба ғурур ва ҷоҳилии худ ин ҳақиқатро инкор карданд ва ҳамин монеи имон гардид.

Фоидаҳое, ки аз ин оят бармеоянд:

Ислом дини осон ва наздик ба фаҳми инсон аст; Худо паёмбарро аз ҷинси худи мардум фиристод, то мардум ӯро бифаҳманд ва ба ӯ пайравӣ карда тавонанд.
Инсон набояд бо ғурур ва худбинии худ ҳақро инкор кунад; инкор кардани ҳақ ба сабаби нофаҳмӣ ё ҷоҳилӣ метавонад инсонро аз имон дур кунад.
Ҳидояти Худо ҳамеша бо далел ва равшанӣ меояд; касе ки бо баҳонаҳои ночиз рӯй мегардонад, худро аз неъмати бузурги имон маҳрум мекунад.
Дар ин оят тасаллӣ барои паёмбар (с) ва муъминон аст, ки рӯй гардондани мардум аз имон на аз камбуди далел, балки аз ҷоҳилии худи онҳост.
Ислом мардумро ба андешаи дуруст, тавозуъ ва қабули ҳақ даъват мекунад, то ҳама ба роҳи рост ҳидоят ёбанд.

📜 Оят 92-96 — Сураи Аль-Исра

92أَوْ تُسْقِطَ السَّمَاءَ كَمَا زَعَمْتَ عَلَيْنَا كِسَفًا أَوْ تَأْتِيَ بِاللَّهِ وَالْمَلَائِكَةِ قَبِيلًا

ё чунон ки гуфтаӣ, осмонро пора-пора бар сари мо афканӣ ё Худову фариштагонро пеши мо ҳозир оварӣ,

93أَوْ يَكُونَ لَكَ بَيْتٌ مِّن زُخْرُفٍ أَوْ تَرْقَىٰ فِي السَّمَاءِ وَلَن نُّؤْمِنَ لِرُقِيِّكَ حَتَّىٰ تُنَزِّلَ عَلَيْنَا كِتَابًا نَّقْرَؤُهُ ۗ قُلْ سُبْحَانَ رَبِّي هَلْ كُنتُ إِلَّا بَشَرًا رَّسُولًا

ё туро хонае аз тилло бошад, ё ба осмон боло раВӣ. Ва мо ба осмон рафтанатро бовар накунем, то барои мо китобе, ки аз он бихонем, биёварӣ». Бигӯ: «Парвардигори ман пок аст. Оё на ин аст, ки ман инсоне ҳастам, ки ба пайғамбарӣ омадаам?».

94وَمَا مَنَعَ النَّاسَ أَن يُؤْمِنُوا إِذْ جَاءَهُمُ الْهُدَىٰ إِلَّا أَن قَالُوا أَبَعَثَ اللَّهُ بَشَرًا رَّسُولًا

95قُل لَّوْ كَانَ فِي الْأَرْضِ مَلَائِكَةٌ يَمْشُونَ مُطْمَئِنِّينَ لَنَزَّلْنَا عَلَيْهِم مِّنَ السَّمَاءِ مَلَكًا رَّسُولًا

Бигӯ: «Агар дар рӯи замин фариштагон ба оромӣ роҳ мерафтанд, барояшон ба паёмбарӣ фариштае аз осмон нозил мекардем».

96قُلْ كَفَىٰ بِاللَّهِ شَهِيدًا بَيْنِي وَبَيْنَكُمْ ۚ إِنَّهُ كَانَ بِعِبَادِهِ خَبِيرًا بَصِيرًا

Бигӯ; «Худо миёни ману шумо шоҳидиро кофист, зеро Ӯ ба бандагонаш огоҳу биност!»

← Оят 93 📖 Аль-Исра Оят 95 →

Аль-ИсраФеҳристи Қуръон

111Оят

MeccanRevelation

94Оят

Тарҷума — Аль-Исра 94

Сураи Аль-Исра Оят 94 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ҳеҷ чиз мардумро аз имон овардан он гоҳ ки ҳидояташон…

Сураи Оят 94/111 — Сураи Аль-Исра الإسراء (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Исра Гӯш кун, Сураи Аль-Исра Тарҷума, Сураи Аль-Исра mp3, Сураи Аль-Исра pdf. Оят 92–96. Ба Тоҷикӣ: Русский.