Surah Al-Kahf — Aya 44

Ma’anonin Kalmomi:

• هُنَالِكَ: A wannan wuri ko lokacin (ranar tashin kiyama da tsananin wahala).
• الْوَلَايَةُ: Nusra (taimako) da kuma iko da mulki.
• الْحَقِّ: Wanda yake da gaskiya a cikin nusra da mulki.
• ثَوَابًا: Sakamako mai kyau da lada.
• عُقْبًا: Ƙarshe ko aƙibah (wato sakamakon ƙarshe).

Tafsirin Ayar:

A wannan wuri mai tsananin wahala (ranar kiyama), duk wani taimako da mulki na Allah ne kaɗai, wanda yake Shi ne Mai gaskiya a cikin hukunci da nusra. A wannan rana, duk wani abin bautawa da aka yi wa shirka da Allah zai ɓace, kuma babu wani mai taimako face Allah. Shi ne mafi kyawun mai bayar da lada ga muminai, domin yana ninka musu sakamako mai kyau, kuma Shi ne mafi kyawun mai kyautatawa a ƙarshe. Ladan da Allah ke bayarwa ga muminai a lahira ya fi duk wani ladan da wasu ke bayarwa, kuma aƙibarsu (ƙarshensu) tana da kyau sosai, ba kamar aƙibar kafirai da masu shirka ba, waɗanda za su shiga wuta har abada.

Fa’idojin Ayah:

1. Taimako da nasara gaba ɗaya na Allah ne kaɗai, musamman a lokacin wahala da tsananin buƙata, don haka ya kamata mu dogara gare Shi kawai.
2. Kyautatawa Allah ga bayinsa muminai ba ta ƙarewa ba, domin ladan sa a lahira mafi kyau ne fiye da duk abin da za a iya samu a duniya.
3. Ayar tana ƙarfafa mumini ya yi haƙuri da tsayawa a kan ɗabi’un kirki, domin sanin cewa ƙarshensa mai kyau ne a wurin Allah.
4. Tana tunatar da mu cewa duk wani iko da mulki a duniya na wucin gadi ne, amma mulkin Allah na gaskiya ne madawwami, don haka kada mu riƙa dogaro da halittu, amma mu dogara ga Mahalicci.