Σούρα Αλ-Καχφ — Στίχος 48

Ο πλούτος και τα παιδιά είναι τα στολίδια της εγκόσμιας ζωής, αλλά οι ενάρετες πράξεις που θα μείνουν (δηλ. που θα μείνουν οι ανταμοιβές τους στη Μέλλουσα Ζωή), έχουν τις καλύτερες ανταμοιβές από τον Κύριό σου, και έχουν το καλύτερο που μπορούν να ελπίζουν (οι πιστοί, από ό,τι περιμένουν οι άπιστοι από τα πλούτη και τα παιδιά τους στην εγκόσμια ζωή).

(Ανάφερε, ω, Προφήτη, για) την Ημέρα που θα αφαιρέσουμε τα βουνά, και θα δεις τη γη να φανεί (χωρίς βουνά, κτίρια ή δέντρα), και θα τους συγκεντρώσουμε όλους και δε θα αφήσουμε απ' αυτούς κανέναν (χωρίς να τον αναστήσουμε).

Θα τοποθετηθεί το βιβλίο (των πράξεων στα χέρια τους, στο δεξί χέρι του πιστού, και στο αριστερό χέρι του άπιστου), και θα δεις τους κακούς να φοβηθούν από ό,τι (κακές πράξεις) είναι (γραμμένες) μέσα του. Θα πουν: «Αλίμονό μας! Τι γίνεται μ' αυτό το βιβλίο, δεν αφήνει ούτε μικρή, ούτε μεγάλη (πράξη), εκτός να την έχει καταγράψει;» Θα βρουν όλα όσα έκαναν γραμμένα (εκεί). Πράγματι, ο Κύριός σου δεν αδικεί κανέναν.

Και (ανάφερε, ω, Προφήτη) όταν είπαμε στους Αγγέλους, «Πέστε σε Σιτζούντ στάση (με τις παλάμες και τα μέτωπα στο έδαφος) ενώπιον του Αδάμ (ως χαιρετισμό και τιμή προς αυτόν, και όχι λατρεία).», έτσι έπεσαν όλοι σε Σιτζούντ στάση εκτός από τον Ιμπλίς, ο οποίος ήταν τζινν (και όχι Άγγελος), και έτσι παράκουσε την εντολή του Κυρίου του. Θα πάρετε λοιπόν (ω, άνθρωποι) αυτόν και τους απογόνους του ως κηδεμόνες (που θα τους υπακούτε) αντί Εμένα, παρόλο που είναι εχθροί σας; Τι άθλιο είναι αυτό για τους άδικους (ότι παίρνουν την υπακοή προς τον Ιμπλίς) ως αντάλλαγμα (της υπακοής προς Εμένα)!