Аль-Кахф сүрәсе — Аять 71

Сүзләрнең мәгънәләре:

• فَانطَلَقَا — икесе дә (Муса һәм Хозыр галәйһимәссәлам) юлга чыктылар.
• رَكِبَا فِي السَّفِينَةِ — көймәгә утырдылар.
• خَرَقَهَا — ул (Хозыр) көймәне тиште, ягъни тактасын кубарып тишек ясады.
• لِتُغْرِقَ أَهْلَهَا — аның әһелен (кешеләрен) батыру өчен.
• إِمْرًا — бик зур, гаҗәеп һәм инкяр ителә торган эш.

Аять тәфсире:

Аннары Муса белән Хозыр яр буйлап атлый-атлый бара торгач, алар бер көймәгә юлыктылар. Алар көймә хуҗаларыннан үзләрен утыртуларын сорадылар. Көймә хуҗалары Хозырны танып, аларны бушлай, әҗер-хаксыз утырттылар. Әмма көймә диңгез уртасына җиткәч, Хозыр кинәт торып, көймәнең бер тактасын кубарып тиште. Муса моны күреп, гаҗәпләнеп һәм ачуланып: "Син көймәне тиштеңме? Әллә аның әһелен батырыр өченме? Безне бушлай утырткан кешеләргә син болай эшлисеңме? Син бик зур, инкяр ителә торган эш кылдың!" — диде. Муса галәйһиссәлам бу эшнең артындагы хикмәтне белми иде, чөнки Аллаһ Хозырга әйткәнчә, бу көймә алдагы көннәрдә золым итүче патшадан сакланыр өчен иде. Хозыр аны тишеп, патша аны тартып ала алмаслык итәргә теләде. Муса исә моны белмичә, гадәти күзлектән чыгып, бу эшне бик начар дип санады.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

• Кеше күргән һәр эшнең тышкы кыяфәтенә генә карап хөкем чыгарырга ашыкмаска тиеш. Чөнки эшнең эчендә Аллаһ белгән хикмәтләр булырга мөмкин.
• Мөэмин кеше яхшылыкка ия булганнарга рәхмәтле булырга һәм аларга зарар китерүдән сакланырга тиеш.
• Галимнәрдән белем өйрәнгәндә, сабырлык һәм түземлек кирәк, чөнки кайбер эшләрнең мәгънәсе соңрак ачыла.
• Аллаһның изге колларына биргән белеме һәм хикмәте гадәти кешеләрнең аңлавыннан югарырак булырга мөмкин, шуңа күрә һәрнәрсәдә Аллаһның казәсенә ышанырга кирәк.