Surat Al-Kahf — Ayat 71

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• فَانطَلَقَا : banjur padha mlaku bebarengan.
• رَكِبَا : padha munggah (numpak).
• السَّفِينَةِ : prau/kapal.
• خَرَقَهَا : nyuwak/nyoblong prau mau.
• لِتُغْرِقَ : supaya klelep/kecemplung.
• أَهْلَهَا : wong-wong kang ana ing prau mau.
• إِمْرًا : perkara kang gedhe banget lan ala (munkar).

2) Tegese ayat iki:

Nalika Nabi Musa lan Nabi Khidir wis padha sarujuk arep mlaku bebarengan, banjur kekarone mlaku nganti tekan pinggir segara. Ing kono ana prau, banjur kekarone padha numpak prau mau tanpa mbayar, amarga wong-wong ing prau mau ngurmati Nabi Khidir. Nanging ora let suwe, Nabi Khidir banjur nyuwak salah sijine papan ing prau mau nganti bolong.

Nabi Musa kaget banget lan langsung takon: "Apa sampeyan nyuwak prau iki supaya wong-wong kang numpak padha klelep? Padahal wong-wong mau wis gelem nggawa awake dhewe tanpa mbayar. Tenan, sampeyan wis nindakake perkara kang gedhe banget lan ala."

Nabi Musa ora ngerti apa kang dadi karepe Nabi Khidir. Dheweke mung weruh saka lahire wae, yaiku prau kang wis apik dirusak nganti bolong. Mula dheweke banjur ngandhakake rasa kaget lan ora setuju marang tumindak mau.

3) Piwulang kang bisa dijupuk:

• Nalika kita ora ngerti hikmahe sawijining perkara, aja kesusu ngadili lan nyalahake wong liya. Bisa uga ana kawicaksanan kang durung kita ngerti.
• Kudu ngerti yen ilmu manungsa iku winates, dene kawruhe Allah iku jembar tanpa wates.
• Wong kang ngelmu luwih dhuwur kadhang kala nindakake perkara kang katon aneh ing mata wong liya, nanging sejatine ngandhut kabecikan.
• Kudu sabar lan ngajeni marang guru utawa wong kang luwih ngerti, sanajan apa kang ditindakake katon ora lumrah.
• Dadi wong Islam iku kudu seneng sinau lan nggoleki kawruh, amarga akeh perkara ing donya iki kang mbutuhake pemahaman kang jero.
• Crita iki mulangake yen saben kedadeyan iku mesthi ana piwulang lan hikmahe, sanajan ora langsung katon ing mata kita.