Surja El-Kehf — Ajet 80

Kuptimet e fjalëve:

• el-Gulâm: djaloshi i ri që e vrau Hizri (paqja qoftë mbi të).
• fahashînâ: u frikësuam, u shqetësuam.
• an yurhika humâ: t’i rëndojë, t’i detyrojë, t’u sjellë dëm.
• tughyânen: tejkalim i kufijve, kryeneçësi dhe rebelim.
• ve kufrâ: mohim i Zotit dhe mosbesim.

Tefsiri i ajetit:

Për sa i përket djaloshit që e vrava dhe ti, o Musa, e pe me neveri atë veprim, ai kishte dy prindër besimtarë të sinqertë. Por në dijeninë e Zotit, ai djalosh ishte i destinuar të rritej si jobesimtar. Ne u frikësuam se, nëse ai do të rritej dhe të jetonte, do t’i shtypte prindërit e tij me kryeneçësi dhe mosbesim – ose për shkak të dashurisë së tyre të madhe ndaj tij, ata do ta ndiqnin atë në rrugën e tij të gabuar, ose për shkak të nevojës që kishin për të në pleqëri, do të binin nën ndikimin e tij. Prandaj, Zoti deshi që ai të vdiste në atë moshë të re, për t’i shpëtuar prindërit e tij nga sprova e madhe dhe për t’u dhënë atyre një djalë më të mirë e më të pastër në vend të tij.

Përfitimet nga ajeti:

1. Mëshira e Zotit ndaj robërve të Tij besimtarë është e madhe; Ai i mbron ata nga e keqja edhe në mënyra që njeriu nuk i kupton, sepse dija e Tij përfshin të ardhmen.
2. Dashuria e tepruar për fëmijët nuk duhet t’i bëjë prindërit të ndjekin fëmijët e tyre në rrugë të gabuara, sepse kjo është shkak për humbje në fe.
3. Njeriu duhet t’i pranojë urdhrat e Zotit me durim dhe bindje, edhe kur nuk i kupton mençuritë e tyre, sepse pas çdo urdhri të Zotit ka mirësi të fshehur.
4. Kujdesi i Zotit për besimtarët është i vazhdueshëm; Ai largon prej tyre çdo gjë që mund të dëmtojë fenë e tyre, edhe nëse kjo kërkon heqjen e diçkaje të dashur për ta.
5. Ky ajet na mëson se e mira e vërtetë për njeriun është ajo që e afron atë te Zoti, jo ajo që i pëlqen epshit të tij të përkohshëm.