سوره کهف — آیه 80

معانی کلمات:

• «غلام»: نوجوان، پسر بچه.
• «أبواه»: پدر و مادر او.
• «فخشینا»: پس ترسیدیم و نگران شدیم.
• «یرهقهما»: آن دو را در فشار و سختی قرار دهد، بر آن دو غالب شود و آنان را به گناه وادارد.
• «طغیان»: سرکشی، تجاوز از حد و نافرمانی.
• «کفر»: ناسپاسی و انکار خداوند.

تفسیر آیه:

و اما آن نوجوانی که او را کشتم و تو ای موسی از کار من شگفتزده شدی، پدر و مادرش هر دو مؤمن و اهل ایمان بودند. اما آن پسر در علم خداوند کافر بود و سرنوشت او به کفر و گمراهی رقم خورده بود. ما ترسیدیم که اگر این نوجوان زنده بماند و به سن رشد برسد، پدر و مادر مؤمن خود را به سبب محبت شدیدی که به او دارند، یا به دلیل نیازشان به او، تحت فشار قرار دهد و آنان را به سرکشی و نافرمانی و کفر وادارد. به همین دلیل، خداوند خواست که او را پیش از آنکه سبب گمراهی و هلاکت والدینش شود، از میان برداریم تا ایمان آن دو پدر و مادر حفظ شود و در دین خود استوار بمانند.

فواید و درسهای آیه:

1. محبت بیحد و مرز به فرزند، اگر با بصیرت و ایمان همراه نباشد، میتواند والدین را به گمراهی و کفر بکشاند؛ پس مؤمن باید در محبت به فرزند، مرزهای شرعی و ایمانی را رعایت کند.
2. حفظ ایمان و دین انسان، از هر چیزی باارزشتر است؛ حتی اگر لازم باشد برای حفظ ایمان، از برخی علایق و محبتهای دنیوی چشم بپوشیم.
3. خداوند متعال با علم و حکمت بینهایت خود، گاهی اموری را رقم میزند که ظاهر آن تلخ و ناخوشایند است، اما در باطن، رحمت و خیر فراوانی برای بندگان مؤمنش در آن نهفته است.
4. اولیای خداوند، در کارهای خود نه از روی هوس و خودخواهی، بلکه بر اساس فرمان و علم الهی عمل میکنند و همین امر سبب میشود که کارهایشان هرچند عجیب به نظر برسد، سرشار از حکمت و مصلحت باشد.
5. پدر و مادر باید مراقب باشند که فرزندشان نه تنها برای آنان مایه زینت و آرامش باشد، بلکه وسیلهای برای تقویت ایمان و نزدیکی به خداوند گردد، نه اینکه سبب دوری آنان از دین و ایمان شود.