Sure Kehf — Ayet 82

Kelime Anlamları:

• Cidâr: Duvar
• Ğulâmeyn: İki erkek çocuk
• Yetîm: Babası ölmüş çocuk
• Kenz: Gömülü hazine, define
• Eşudde: Olgunluk çağı, güç ve akıl bakımından tam olgunluğa erişme
• İstihrâc: Çıkarıp ortaya koyma
• Rahmet: Nimet, lütuf, merhamet
• Te'vîl: Bir işin sonucu, iç yüzü, gerçek anlamı
• Testî' (İstitaat): Güç yetirmek, dayanmak, sabretmek

Tefsir:

Bu âyet-i kerîme, Hz. Mûsâ ile Hızır (a.s.) kıssasının son halkasını oluşturur. Hızır'ın yaptığı üçüncü iş, eğrilmeye yüz tutmuş bir duvarı, ücret almaksızın doğrultup sağlamlaştırmasıydı. Hz. Mûsâ bu işe de dayanamayıp itiraz etmiş, bunun üzerine Hızır (a.s.) artık ayrılma vaktinin geldiğini bildirmiş ve yaptığı işlerin hikmetini tek tek açıklamıştır.

İşte bu âyet, o duvarın ardındaki sırrı ortaya koymaktadır: O duvar, şehirde yaşayan iki yetim çocuğa aitti. Babaları vefat etmiş, geride onlara emanet olarak bu duvarın altına gömülü bir hazine bırakmıştı. Babaları ise sâlih bir kimseydi. Allah Teâlâ, bu sâlih kulunun hatırına, onun yetim çocuklarını hem mallarını koruyarak hem de onları himaye ederek gözetmiştir. Duvar yıkılsaydı, hazine ortaya çıkacak ve çocuklar bu emaneti kaybedebilecekti. Bu yüzden Hızır (a.s.), duvarı onararak hazineyi koruma altına almıştır.

Allah'ın iradesi, bu iki yetimin büyüyüp olgunluk çağına ermeleri ve kendi hazinelerini kendilerinin çıkarmalarıdır. Bu, Rabbinin onlara olan rahmetinin bir tecellisidir. Babalarının sâlih oluşu, çocukların korunmasına vesile olmuştur. Buradan şu ders çıkar: Sâlih bir kulun geride bıraktığı evlatları, Allah'ın koruması altındadır. Bir babanın takvası, sadece kendisini değil, neslini de muhafaza eder.

Hızır (a.s.) sözlerini şöyle bitirir: "Ben bunların hiçbirini kendi aklımla, kendi arzumla yapmadım. Hepsi Allah'ın emri ve ilhamıylaydı." İşte bu cümle, kıssanın özetidir: Görünüşte hoşa gitmeyen bazı olaylar, aslında Allah'ın ince ve derin hikmetleriyle örülüdür. İnsan, sabırsızlıkla acele hüküm verdiğinde, bu hikmetleri göremez. Bu yüzden Mûsâ (a.s.)'a hitaben: "İşte bu, sabredemediğin şeylerin iç yüzüdür" buyrulmuştur.

Bu kıssa bize, hayatın zorlu ve anlaşılmaz görünen olaylarında dahi Allah'ın rahmet ve hikmetinin bulunduğunu öğretir. Mümin, başına gelen her şeyde bir hayır olduğunu bilir ve Allah'a güvenir. Sabır, işte bu hikmeti keşfetmenin anahtarıdır. Allah'ın takdiri her zaman kulunun lehinedir; yeter ki kul, O'na samimiyetle teslim olsun ve sabretsin. Bu kıssa, iman edenler için büyük bir teselli ve güven kaynağıdır.