سورت مريم — آیت 2

د کلمو معناګانې:

• ذِكْرُ: یادونه، ذکر، یا هغه خبر چې ویل کیږي.
• رَحْمَتِ: رحمت، مهرباني، فضل او احسان.
• عَبْدَهُ: د هغه بنده (خپل بنده).
• زَكَرِيَّا: د الله تعالی نبي، حضرت زکریا علیه السلام.

تفسیر:

دا آیت د حضرت زکریا علیه السلام د رحمت او فضل یادونه کوي چې الله تعالی پر هغه باندې کړی و. الله تعالی خپل پیغمبر ته وايي: "دا چې موږ تا ته بیان کوو، د هغه رحمت یادونه ده چې ستا رب یې پر خپل بنده زکریا باندې کړی و." دا هغه رحمت و چې الله تعالی زکریا ته ورکړ، لکه د زوی (یحیی علیه السلام) ورکول، که څه هم هغه بوډا و او ښځه یې شنډه وه. دا کیسه د عبرت او پند لپاره بیان شوې ده، ترڅو خلک پوه شي چې الله تعالی پر خپلو بندگانو باندې څنګه رحمت کوي او د هغوی دعاګانې قبلوي.

فایدې:

• دا آیت مونږ ته د الله تعالی د رحمت پراخوالی ښیي، چې هغه خپلو بندگانو ته په هر حالت کې رحمت کوي، حتی کله چې حالات نا امیده ښکاري.
• حضرت زکریا علیه السلام د دعا او توکل یوه ښه بیلګه ده، چې مونږ باید تل له الله تعالی څخه د خپلو حاجتونو غوښتنه وکړو او هیله مو له هغه پرته له بل چا نه وي.
• دا آیت مونږ ته د نبیانو د کیسو د بیان اهمیت ښیي، چې دا کیسې د ایمان د پیاوړتیا او د زړونو د آرامۍ لپاره دي.
• الله تعالی د خپل بنده په یادولو سره هغه ته عزت ورکوي، نو مونږ باید هڅه وکړو چې د الله تعالی اطاعت وکړو، ترڅو هغه زمونږ یادونه په ښه توګه وکړي.