سورت مريم — آیت 30

د معاني کلمو:

• «آتَانِيَ»: ما ته راکړی دی، ما ته يې ورکړی دی.
• «الْكِتَابَ»: دلته له انجيل څخه عبارت دی.
• «وَجَعَلَنِي نَبِيًّا»: ما يې پېغمبر ګرځولی دی.

تفسير:

عيسى عليه السلام، په داسې حال کې چې په ګېډه کې پروت و او شيدې يې څښلې، خپل قوم ته وويل: زه د الله بنده يم، الله ما ته انجيل راکړی دی او ما يې پېغمبر ګرځولی دی. دا خبره يې د دې لپاره وکړه چې خلک له هغه څخه د معبود په توګه د منلو څخه منع کړي او هغوی ته وښيي چې هغه يوازې د الله بنده او رسول دی، نه د عبادت وړ. ځينې مفسران وايي چې دا خبره يې په ماشومتوب کې وکړه، او ځينې نور وايي چې دا به هغه وخت وي چې لوی شو او پېغمبري ورکړل شوه، خو په هر حال، دا د هغه د عاجزۍ او د الله تعالی د بندګۍ اعتراف دی.

فايدې:

• دا آيت مونږ ته ښيي چې عيسى عليه السلام يو مخلوق او بنده و، نه خداى، او هغه پخپله د عبادت څخه انکار وکړ.
• دا چې الله تعالی خپل پېغمبر ته په کوچنيوالي کې حکمت او پوهه ورکړه، دا د الله د قدرت ښودنه ده چې هر څه يې پر هر څه توان لري.
• مونږ ته دا درس راکوي چې د الله بندګي تر ټولو لوړ مقام دی، او هر څوک چې د الله بنده وي، الله يې عزت او لوړوالی ورکوي.
• دا آيت د توحيد او د رسولانو د عظمت په اړه زموږ ايمان پیاوړی کوي او مونږ ته يادونه کوي چې له الله پرته بل هيڅوک د عبادت وړ نه دی.